Young girl Saori, a cook at a diner, loves cooking. There is a regular customer Kujo, a guy who has never touched the plate of her cooking. Saori decides to give him a bag of sandwiches for him to eat at home, but later she finds that he gave it to a Buddhist monk on a street. She does not know that Kujo only eats what he cooked himself. A tragicomedy of 4 couples suffering about eating.
佐久間麻由
Saori
ริเอะ ทานากะ
Rie
Takae Okamura
Satoshi Kamimura
Kujo
Young girl Saori, a cook at a diner, loves cooking. There is a regular customer Kujo, a guy who has never touched the plate of her cooking. Saori decides to give him a bag of sandwiches for him to eat at home, but later she finds that he gave it to a Buddhist monk on a street. She does not know that Kujo only eats what he cooked himself. A tragicomedy of 4 couples suffering about eating.
The master of a dorayaki pastry store hires a 76-year-old woman whose talents attract customers from all over. But she's hiding a troubling secret. Life's joys are found in the little details, and no matter what may be weighing you down, everyone loves a good pastry.
A restaurant opens at midnight. Both the menu offerings and personality of the owner draw a series of flawed patrons including Tamako, whose boyfriend has passed away, live-in worker Michiru, and ruckus-raising Kenzo.
Ichiko bakes a cake for an end-of-year party with her friends. In the depths of winter, making mochi and curry keeps the people of Komori warm. Later, spring brings thoughts of her absent mother as well as rice planting and sakura, and she begins to think of leaving Komori behind again.
Fleeing heartbreak in the big city, Ichiko returns to Komori, her rural hometown. She battles summer's rain and humidity, bakes her own bread, grows hothouse tomatoes and tills the fields. During autumn, the time for pickling and preserving fish and sweet potatoes, Ichiko begins reaping rice and recalls her departure five years before.
Masato is a young ramen chef in Japan. When he finds his late mother's journal after the sudden death of his emotionally distant father, he takes it with him to her native country, Singapore, hoping to piece together the story of his family and his life.
ภายหลังพ้นโทษจากเรือนจำ ซึสึโกะ สัมผัสได้ว่าผู้คนรอบข้างต่างมองเธอแบบไม่ไว้ใจ เธอรู้สึกผิดหวังและตัดสินใจออกเดินทางด้วยความรู้สึกเจ็บปวด พร้อมกับตั้งกฎให้กับตัวเองว่า จะออกเดินทางไปยังเมืองอื่น ๆ ทันทีที่เก็บเงินได้ครบหนึ่งล้านเยน การเดินทางของเธอในครั้งนี้เสมือนการค้นหาตัวตน พร้อม ๆ กับกอบกู้เศษซากชีวิตที่เคยทำหล่นหายไปในอดีต เพื่อเรียนรู้ที่จะไว้ใจคนอื่นอีกครั้ง
In a suburban landscape, the lives of several families interlace with loss, despair and personal crisis. Esther Gold has lost focus on all but caring for her comatose son, Paul, and neglects her daughter and husband. Lawyer Jim Train is devoted to his career, not his family. Helen Christianson wants to find a new spark in life, while Annette Jennings tries to rebuild hers.
เกี่ยวกับนักโทษคนหนึ่งชื่อรัสส์ มิลลิงส์ ซึ่งเพิ่งได้รับการปล่อยตัวจากคุกหลังจากรับโทษจำคุก 20 ปีในข้อหาครอบครองกัญชาหนึ่งออนซ์ โลกภายนอกเปลี่ยนแปลงไปจนเขาจำไม่ได้ ดูเหมือนมองผ่านกระจกและเคลื่อนไหวด้วยความเร็วที่แตกต่างออกไป เขาทำหน้าที่ของตนอย่างขยันขันแข็ง แต่การติดต่อกับมนุษย์เป็นแนวคิดที่ลืมเลือนและน่ากลัวสำหรับเขา เขายังคงได้รับการพักโทษและทำงานในร้านเบอร์เกอร์ คืนหนึ่งเขาพบทารกที่ถูกทิ้งในถังขยะ รัสส์ไม่แน่ใจว่าจะทำอย่างไรดี และติดอยู่ท่ามกลางความรักและความตื่นตระหนก รัสส์เริ่ม "ละลาย" ในที่สุดเขาก็พบความเชื่อมโยงกับมนุษย์อีกคน - และตัวเขาเอง ผ่านทารกที่หลงทาง ถูกขับไล่ และไม่รู้เรื่องเกี่ยวกับโลกที่อยู่รอบตัวเธอ - เช่นเดียวกับเขา เขากล้าที่จะออกจากเปลือกอารมณ์ของตัวเองและออกเดินทางเพื่อย้อนรอยตัวตนในอดีตของเขาจากช่วงเวลาอันไกลโพ้น "ก่อนหน้า" เมื่อเขาเป็นรัสกี้: บุคคล ลูกชาย ผู้ชาย ไม่ใช่ผู้ใต้ปกครอง
Evangelist Carlton Pearson is ostracized by his church for preaching that there is no Hell.
ในปี 2012 อัตสึยะและเพื่อนสมัยเด็กอีก 2 คนทำเรื่องเลวร้ายและบังเอิญไปเจอร้านขายของเก่า พวกเขาจึงตัดสินใจอยู่ที่นั่นจนถึงเช้า ดึกดื่นในคืนนั้น อัตสึยะเห็นจดหมายในตู้ไปรษณีย์ จดหมายนั้นส่งถึงร้านขายของทั่วไปนามิยะ และจดหมายนั้นเขียนโดยใครบางคนเพื่อปรึกษาเกี่ยวกับเรื่องกังวลใจ น่าเหลือเชื่อที่จดหมายนั้นเขียนขึ้นเมื่อ 32 ปีที่แล้ว กล่องจดหมายนั้นเชื่อมโยงกับปี 1980 ได้อย่างไรก็ไม่รู้ อัตสึยะและเพื่อนๆ ตัดสินใจเขียนจดหมายตอบกลับและใส่จดหมายของพวกเขาไว้ในตู้ไปรษณีย์