폭군연산 (복수·쾌거편)

ในรัชสมัยราชวงศ์โชซอน ในยุคของกษัตริย์องค์ที่ 10 คือพระเจ้าย็อนซันกุน(หลังจากนั้นถูกถอดพระยศเป็นเจ้าชายย็อนซันกุน)เป็นยุคแห่งความวุ่นวายและเสื่อมโทรมที่สุด จากความแค้นของ 2 พ่อลูกตระกูลอิมที่ถูกเนรเทศจึงคิดกลอุบายต่าง ๆ เพื่อที่จะได้อำนาจกลับคืนมา และก็เป็นจุดเริ่มต้นการเกิดกษัตริย์จอมเหี้ยมโหด โดยทั้งสองพ่อลูกได้นำเสื้อไปถวายพระองค์และกราบทูลว่าเป็นเสื้อของพระราชมารดาของพระองค์ที่ทรงสวมไส่ตอนที่สิ้นพระชนม์จากพวกที่รวมหัวกันขับไล่พระนาง จึงทำให้พระองค์ทรงพิโรธยิ่งนัก จึงเกิดยุคแห่งการไล่ล่าพวกที่ทำให้พระราชมารดาต้องสิ้นพระชนม์ไม่เว้นแม้แต่ซากศพที่อยู่ในหลุมก็ถูกขุดขึ้นมาทำลาย และช่วงเวลาแห่งความโหดร้ายและคาวโลกีย์ก็ได้เริ่มขึ้น

ในช่วงยุคโชซอน สองเพื่อนรักต่างฐานันดรที่เติบโตมาด้วยกัน คนหนึ่งเป็นนาย ส่วนอีกคนเป็นบ่าว ได้กลับมาพบกันหลังสงครามปิดฉากลงในฐานะศัตรู

แคทเธอรีน พาร์ พระมเหสีองค์ที่ 6 ของพระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในขณะที่จอมทรราชกำลังทำศึกในต่างแดน เมื่อพระเจ้าเฮนรี่เสด็จกลับมาในสภาพที่ป่วยหนักและหวาดระแวงมากขึ้นเรื่อยๆ แคทเธอรีนพบว่าตัวเองต้องต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด

แทยอลนักดาบในวัยสามสิบออกไปตามหาลูกสาวคนเดียวของเขาหลังจากสูญเสียดวงตาข้างหนึ่งไป มินซึงโฮนักดาบที่เก่งที่สุดของราชวงศ์โชซอนเลือกชีวิตที่เรียบง่ายธรรมดา ๆ หลังจากรับรู้ถึงลักษณะของพลังชั่วคราว กูรูไทนักดาบที่เก่งที่สุดในราชวงศ์ชิงปรารถนาที่จะเป็นคนที่เก่งที่สุดแม้แต่ในราชวงศ์โชซอน

ในปี 1909 หลายปีหลังจากที่เกาหลีถูกบีบบังคับให้กลายเป็นอาณานิคมของญี่ปุ่น นักสู้เพื่อเสรีภาพกลุ่มหนึ่งได้วางแผนลอบสังหารนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นอย่างกล้าหาญ เพื่อจุดประกายการต่อสู้ทวงคืนเอกราชให้กับแผ่นดินเกิด

ในตอนพิเศษของ ผีดิบคลั่ง บัลลังก์เดือด โศกนาฏกรรม การทรยศหักหลัง และการค้นพบปริศนาลึกลับได้สร้างรอยแค้นให้หญิงที่สูญเสียครอบครัวและเผ่าของตัวเองไป

รัชสมัยโครยอ ราษฎรเดือดร้อน-ตกทุกข์ได้ยาก เพราะราชสำนัก ไม่ใส่ใจนำพา, พุงชัน ซัลหรางและด็อกกี่ 3 มือกระบี่แห่งแผ่นดิน จึงรวบรวมราษฎร และสมัครพรรคพวก ต่อต้านราชสำนัก เพื่อที่จะได้ดูแล-ใส่ใจราษฎร แต่ด็อกกี่ มักใหญ่ใฝ่สูง ทรยศพวกพ้อง พุงชัน+ครอบครัว และสมัครพรรคพวก ถูกฆ่าตาย ส่วนซัลหรางได้หนีไปหลบซ่อน 18 ปีให้หลัง ด็อกกี่ที่ได้เปลี่ยนชื่อเป็นยู่เบค กลายเป็นแม่ทัพใหญ่ คุมกองกำลังทหารทั้งหมด คิดช่วงชิงบัลลังก์ขณะที่ซัลหราง ที่รู้สึกตัวว่าผิดมาตลอด ก็ซุ่มฝึกฝนนักฆ่าของตน เพื่อสังหาร ด็อกกี่ (หรือยู่เบค) เพื่อชดเชยความผิดที่ได้ทำไว้…. นักฆ่าที่ซัลหรางซุ่มฝึกฝนมาตลอด 18 ปีนั้น เป็นใคร จะทำการสำเร็จหรือไม่ ติดตามได้ใน ศึกจอมดาบชิงบัลลังก์

เกาหลีโบราณ ศตวรรษที่ 17 ข่านผู้ทรงพลังแห่งเผ่าจูร์เชนแห่งแมนจูเรีย ผู้ต่อสู้กับราชวงศ์หมิงเพื่อยึดครองจีน กลายเป็นผู้ปกครองคนแรกของราชวงศ์ชิงและเรียกร้องให้กษัตริย์อินโจแห่งโชซอนยอมก้มหัวให้เขา แต่เขาปฏิเสธเพราะจงรักภักดีต่อราชวงศ์หมิง ในวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1636 กองทัพของราชวงศ์ชิงบุกโจมตีโชซอน ดังนั้นกษัตริย์อินโจและราชสำนักจึงได้หลบภัยในป้อมปราการบนภูเขาแห่งนัมฮันและเตรียมที่จะปกป้องราชอาณาจักร

เจ้าหญิงด็อกฮเย ได้ชื่อว่าเป็น “เจ้าหญิงองค์สุดท้ายของเกาหลี” ประสูติเมื่อวันที่ 25 พ.ค. 1912 เป็นพระราชธิดาองค์เล็กของสมเด็จพระจักรพรรดิโกจง ที่ถูกนำตัวไปพำนักยังประเทศญี่ปุ่น ด้วยข้ออ้างเรื่องการศึกษาต่อขณะมีพระชันษาเพียง 12 พรรษา และเมื่อมีพระชันษา 19 พรรษา ได้ถูกคลุมถุงชนกับชายหนุ่มจากตระกูลชั้นสูงของญี่ปุ่นที่ชื่อ โซ ทะเกะยุกิ ซึ่งพระองค์ต้องเฝ้าดูอย่างไร้อำนาจเมื่อประเทศเกาหลีของเธอกำลังถูกทำลาย จนกระทั่งพระองค์สามารถกลับมาใช้ชีวิตที่บ้านเกิดอย่างประเทศเกาหลีใต้ในปี 1962 จึงได้เสด็จกลับ และใช้ชีวิตบั้นปลายอยู่ในประเทศเกาหลีจนสิ้นพระชนม์ในปี 1989 ที่ตำหนักนักซอน พระราชวังชางด็อก “บ้าน” เป็นที่ๆ เราอยู่อย่างมีความสุขกับครอบครัว เพียงแค่ลองจินตนาการดู ว่าวันหนึ่งต้องถูกบังคับให้ออกจากบ้าน และไม่สามารถกลับมาได้ เป็นเวลายาวนานถึง 37 ปี จะรู้สึกอย่างไร…เรื่องนี้เกิดขึ้นจริงกับผู้หญิงคนหนึ่งซึ่ง ผู้นั้นก็คือ “องค์หญิงด็อกฮเย” เจ้าหญิงองค์สุดท้ายของราชวงศ์โชซอน

At the turn of the 19th century, Pugilism was the sport of kings and a gifted young boxer fought his way to becoming champion of England.