ยุคภาพยนตร์: 2017 วินเทจ

ควิเบก 1956 เนลลี มาลอย นักสืบเอกชนมือใหม่ผู้หุนหันพลันแล่นและดื้อรั้น เข้าร่วมกับไซมอน พิการ์ด นักวิทยาศาสตร์ผู้รอบรู้และมีเหตุผลในการแสวงหาหลักฐานการมีอยู่ของเยติที่ยากจะเข้าถึง ฮีโร่ผู้กล้าหาญทั้งสองต้องเผชิญหน้ากับอันตรายนับไม่ถ้วนระหว่างการเดินทางผ่านใจกลางเทือกเขาหิมาลัย

ไจ (เทจ) เด็กหนุ่มผู้ตรงไปตรงมาที่อยากเข้าองค์กรดีอาร์ดีโอที่มีเกียรติให้ได้ไม่ว่ายังไงก็ตาม แต่เขากลับโดนปฏิเสธ ขณะเดียวกันเมื่อเพื่อนวัยเด็กของไจ เกชาวา (ประสานนา) ผู้เป็นอาชญากรสุดน่ากลัวได้วางแผนการปล้นขีปนาวุธครั้งใหญ่ซึ่งองค์กรดีอาร์ดีโอปล่อยออกมา แต่เมื่อทุกอย่างดูเหมือนจะเรียบร้อย ไจได้ออกมาขัดขวางการปล้นและสร้างปัญหาให้เกชาวามากขึ้น

อลิซ (คริสทานนา โลเค็น) เป็นนักเขียนรับจ้างให้กับนักเขียนขายดีชื่อดัง เธอเขียนหนังสือเล่มใหม่ของเขาไปได้ครึ่งทางแล้ว แต่ไม่สามารถเขียนอะไรได้อีกแล้ว หนึ่งปีก่อนหน้านั้น เธอประสบอุบัติเหตุร้ายแรงที่มอลตา ซึ่งเธอพักอยู่กับแม็กซ์ (อันโตนิโอ คูโป) สามีของเธอที่วิลล่าของครอบครัว และเธออยู่ในอาการโคม่าเป็นเวลาสองสัปดาห์ เมื่อตื่นขึ้นมา เธอสูญเสียความทรงจำบางส่วน และจำอุบัติเหตุและการอยู่ที่มอลตาไม่ได้ ตั้งแต่นั้นมา เธอมีอาการซึมเศร้าและฝันร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า แม็กซ์ซึ่งเป็นตัวแทนของเธอเช่นกัน ชักชวนให้เธอกลับไปมอลตาด้วยความหวังว่าบางอย่างจะช่วยคลายความคิดของเธอได้ เพื่อที่เธอจะได้เริ่มทำงานอีกครั้งและส่งมอบงานให้ทันกำหนดส่งงานครั้งสุดท้ายที่สำนักพิมพ์กำหนดไว้ ในวิลล่าที่สวยงามของมอลตาที่รายล้อมไปด้วยต้นมะนาว พวกเขาได้รับการต้อนรับจากซารา (ซาราย จิวาตี) สาวสวยชาวเมดิเตอร์เรเนียนที่แม็กซ์จ้างมาช่วยทำงานบ้าน เด็กสาวสร้างมิตรภาพและความไว้วางใจกับอลิซทันที ผู้หญิงสองคนที่ต่างกัน คนหนึ่งเย้ายวนและ...

เด็กสาวต้องเผชิญกับความจริงอันแสนหวานและขมขื่นว่าในวันเกิดอายุ 12 ปีของเธอ เธอถูกกำหนดให้กลายเป็นนางเงือก

Ryuichi Sakamoto ศิลปินคนสำคัญที่สุดคนหนึ่งในยุคของเรา มีผลงานมากมายตลอดระยะเวลากว่าสี่ทศวรรษ ตั้งแต่เป็นดาราเพลงเทคโน-ป็อปจนถึงนักแต่งเพลงประกอบภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัลออสการ์ พัฒนาการทางดนตรีของเขาสอดคล้องกับเส้นทางชีวิตของเขา หลังจากเหตุการณ์ฟุกุชิมะ Sakamoto กลายเป็นบุคคลสำคัญในขบวนการต่อต้านพลังงานนิวเคลียร์ของญี่ปุ่น เมื่อ Sakamoto กลับมาสู่วงการดนตรีอีกครั้งหลังจากป่วยเป็นมะเร็ง ความตระหนักรู้ถึงวิกฤตชีวิตของเขาที่หลอกหลอนได้นำไปสู่ผลงานชิ้นเอกใหม่ที่ยิ่งใหญ่ RYUICHI SAKAMOTO: CODA เป็นภาพเหมือนส่วนตัวของทั้งศิลปินและตัวเขาเอง

ในปี 2039 เรือนจำต่างๆ ได้กลายเป็นพอร์ทัลออนไลน์ที่ประชาชนสามารถเลือกสิ่งที่นักโทษจะรับประทาน ใส่ ดู และต่อสู้กับใครได้ Panopticon TV ประสบความสำเร็จอย่างมาก และกำลังจะขยายบริการให้ครอบคลุมทั้งเมือง เพื่อให้สมาชิกมีตัวเลือกมากขึ้น