風の電話

ณ กรุงโตเกียว ในอนาคตอันใกล้ ที่ซึ่งอันตรายจากแผ่นดินไหวระดับภัยพิบัติสร้างความหวาดกลัวให้กับผู้คนในชีวิตประจำวัน ในคืนหนึ่ง สองหนุ่มม.ปลายวัยใกล้จบการศึกษา คู่ซี้ที่ชอบก่อความวุ่นวาย ก็ดันไปก่อเหตุกลั่นแกล้งครูใหญ่ของโรงเรียน จนโรงเรียนถึงกับตั้งกล้องวงจรปิด เมื่อถูกกดดันด้วยระบบรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวด และสถานการณ์ทางการเมืองระดับชาติที่เข้มข้นขึ้นทุกที ทั้งสองกลับตอบสนองด้วยวิธีตรงกันข้ามกัน จนทำให้มองเห็นความแตกต่างที่ทั้งคู่ไม่เคยสังเกตมาก่อน

เรื่องราวของเด็กหญิง ซุซุเมะ อายุ 17 ปี อาศัยอยู่ในเมืองที่เงียบสงบ บนเกาะคีวซู ของประเทศญี่ปุ่น เรื่องราวได้เริ่มขึ้นเมื่อซุซุเมะได้พบกับชายหนุ่มคนหนึ่งที่กำลังตามหา "ประตู" ทั้งสองได้ร่วมกันตามหาประตูเก่าบานนั้น ซึ่งอยู่ในบ้านร้างท่ามกลางหุบเขา ทันทีที่ซุซุเมะได้ยื่นมือเปิดประตูนั้น "ภัยพิบัติจากประตู" ก็ได้ปรากฏขึ้นทั่วทั้งญี่ปุ่น และมีแค่ซุซุเมะเท่านั้น ที่ต้องหาทางในการปิดประตูและหยุดภัยพิบัติที่เกิดขึ้นให้ได้ ด้วยพลังของความสัมพันธ์ที่เธอจะได้พบเจอระหว่างการเดินทางสุดอัศจรรย์เกินกว่าเธอจะจินตนาการ

An old couple, their only son, the son's wife, a young man and his lover live peacefully in a village. Then, a terrifying earthquake strikes that causes a nearby nuclear station to explode. The residents must evacuate, but the family lives on a farm, with only half of the area designated as an evacuation area.

ในเมืองโตเกียว ริวเฮย์ (เทรุยุกิ คางาวะ) เป็นนักธุรกิจชาวญี่ปุ่นทั่วๆ ไป แต่แล้ววันหนึ่งเขากลับถูกปลดออกจากงานอย่างไม่ทันตั้งตัว เขาตัดสินใจไม่บอกเรื่องนี้กับภรรยาของเขา เมงุมิ (เคียวโกะ โคอิซุมิ) และลูกชายทั้งสอง ทาคาชิ (ยู โคยานางิ) และ เคนจิ (อิโนวากิ ไค) ริวเฮย์ ยังคงแสร้งทำเป็นออกจากบ้านไปทำงานทุกวันเช่นเคย ริวเฮย์ รู้สึกกดดันอย่างหนัก เมื่องานที่หาได้ตอนนี้มีแต่งานรายได้ต่ำกว่าที่เขาเคยทำมามาก แต่ในที่สุด เขาก็จำต้องรับงานเป็นภารโรงที่ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง เขาต้องทำความสะอาดพื้นและล้างห้องน้ำ แม้จะเป็นงานที่ทำให้เขาอับอาย แต่ ริวเฮย์ ก็จำเป็นต้องก้มหน้ารับชะตากรรม

A story about the disappearance of Kirishima, a star athlete of the volleyball club, and how his disappearance affects every person in school.

Three years after the Hiroshima bombing, a teenager helps a group of orphans to survive and find their new life.

ก่อนที่ ‘Ryusuke Hamaguchi’ จะประสบความสำเร็จไปทั่วโลกด้วยผลงานสร้างชื่ออย่าง ‘Drive My Car’ ยังมีภาพยนตร์อีกเรื่องที่เขาก็ได้สร้างปรากฏการณ์ครั้งสำคัญให้กับวงการภาพยนตร์ญี่ปุ่นด้วยเช่นกัน ซึ่งนั่นก็คือภาพยนตร์เรื่อง ‘Happy Hour’ (2015) ที่มีความยาวถึง 5 ชั่วโมง 17 นาที ซึ่งนับว่ามีความยาวมากที่สุดเรื่องหนึ่งในวงการภาพยนตร์ญี่ปุ่นเลยทีเดียว โดยเรื่องราวว่าด้วยการพาผู้ชมไปติดตามชีวิต ความฝัน การถามหาตัวตนของตนเองและความรักของผู้หญิงวัย 37 ปี ทั้ง 4 คนที่เป็นเพื่อนกัน ได้แก่ ‘จุน’ สาวว่างงาน ‘ซากุระโกะ’ แม่บ้าน ‘อาคาริ’ พยาบาลที่หย่าร้าง และ ‘ฟูมิ’ ผู้บริหารศิลปะที่แต่งงานแล้ว แต่หลังจากที่จุนได้เปิดเผยความลับของเธอว่า กำลังจะหย่ากับสามี ขณะเดียวกันก็กำลังสานความรักใหม่กับชายอายุน้อยกว่า แม้การเปิดเผยนี้จะทำให้คนบางคนเจ็บปวด หรือตกใจ แต่เมื่อเวลาผ่านไป เพื่อนอีก 3 คน ก็เข้าร่วมการพิจารณาคดีของจุนเพื่อซัพพอร์ตเธอ

In the aftermath of the most devastating conflict mankind had ever experienced, the tiny island of Shikotan became part of the Sakhalin Oblast... and on the unhealed border in this remote corner of the world, friendship among children from two different countries timidly blossomed, striving to overcome language barriers and the waves of history. Inspired by true events.

After being diagnosed with a terminal illness, Futaba resolves to spend her remaining time reuniting her broken family, reopening the long-closed bathhouse, and helping her shy daughter Azumi learn to stand on her own.

A girl mysteriously receives advice from her future self and as a result her group of friends, along with a newly arrived, troubled classmate, learn how to be better friends and a better community.