เพราะเพลงนี้ เพลงของคุณ

เรื่องย่อ

ในตอนที่ ริค นักร้องงานแต่งตกยุค ได้พบกับ แดนนี่ สมาชิกวงบอยแบนด์ที่ความนิยมเริ่มตกตำ่ ในระหว่างการเล่นดนตรีครั้งหนึ่ง ทั้งสองได้เชื่อมสัมพันธ์กันผ่านการเล่นดนตรียามคำ่คืน แต่เมื่อถึงในตอนที่ แดนนี่ นำเอาหนึ่งในเพลงของ ริค ไปสร้างเป็นเพลงดังที่ปลุกอาชีพนักดนตรีของเขาขึ้นมาใหม่อีกครั้ง ริค จึงได้เดินทางไปเพื่อทวงคืนการยอมรับที่ควรจะเป็นของเขา แม้ว่ามันจะหมายถึงการนำเอาทุกสิ่งที่เขาหวงแหนไปเสี่ยงก็ตาม

คะแนน

1 รีวิว

• 

  CinemaSerf

  6 7 มิ.ย. 2569

  "Rick" (Paul Rudd) is a frustrated wedding singer in Dublin who lives with his wife and daughter dreaming of a success that he scented years earlier but that has eluded him since. They get a gig at a swanky hotel where they are reluctantly compelled to share the stage with a friend of the couple - a former boyband crooner "Danny" (Nick Jonas). It turns out that he isn't such a bad singer after all, and later that evening "Rick" finds himself sharing a bottle of whisky and a jamming session with his more successful new friend. This results in him leaving with an exclusive Gibson guitar and he thinks that's that. Months later, though, he hears a song in a shopping mall that he recognises instantly. It's the song that he wrote years earlier that he introduced to "Danny" and that the latter man has now turned into a global hit. Surely he must be due some royalties? Well the shrewdly venal "Mac" (Jack Reynor) manages his star and is in no mood to engage with the pleading Irishman so the only solution seems to be to head to Los Angeles and confront "Danny" in his jacuzzi! Did anyone else think Jonas was lip-synching to Stevie Wonder at the start? In any case I thought Rudd actually won the battle of the voices as poor old "Rick" struggled to get his fair share of recognition (and cash) whilst Jonas seemed content here to provide the eye candy and very little else. Eagle-eared might spot a little of "Mary's Prayer" from the original Danny Wilson but otherwise I found this to be a pretty flat affair that could have made so much more of the issues of "borrowing" tunes and lyrics and a bit less of the good looking but soapy melodrama we are presented with here. It's all watchable enough, but you will never remember it.