숨비소리

A girl who went missing after an accident returns 10 years later and reunites with her grandmother.

ฮยอนซุก (คิมฮีแอ) ลำบากตรากตรำเพื่อที่จะเลี้ยงลูกสาวทั้งสองคน ซึ่งก็คือ มันจี (โกอาซอง) กับชอนจี (คิมฮยางกี) ด้วยรายได้เพียงน้อยนิดจากงานในซูเปอร์มาร์เก็ต ถึงแม้ว่ามันจีกับชอนจีจะเป็นพี่น้องกัน แต่ทั้งสองก็ต่างกันโดยสิ้นเชิง มันจี เป็นคนรักสันโดษ และหัวต่อต้าน ความสัมพันธ์ของมันจีกับคนในครอบครัวก็แสนจะห่างเหิน ตรงกันข้าม ชอนจีเป็นเด็กหัวอ่อนเชื่อฟังคำสั่ง พยายามทำให้แม่มีความสุข แต่เรื่องที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ชอนจี เด็กที่มองโลกในแง่ดีกลับตัดสินใจจบชีวิตตัวเองลง โศกนาฏกรรมครั้งนี้สั่นสะเทือนครอบครัวของฮยอนซุก โดยทำให้ชีวิตของครอบครัวนี้ตกระกำลำบากยิ่งกว่าเดิม ถึงแม้จะสะเทือนใจเรื่องการจากไปของชอนจี แต่ฮยอนซุกกับมันจีก็ยังเข้มแข็ง และกลับมาประคองชีวิตไว้ได้ มันจีบังเอิญไปเจอข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับน้องสาว ข้อมูลนี้ทำให้มันจีรู้ว่าความจริงเบื้องหลังความตายของน้องสาว และความลับที่ซุกไว้ใต้พรมไม่สามารถออกมาเผยแพร่สู่โลกภายนอกได้

Kim Seong-nam travels to Paris to escape an arrest, leaving his wife behind in Korea. After he arrives, he meets an ex-girlfriend and is introduced to a small community of Korean artists.

When one girl from five close school friends moves to Seoul after school is over, the other four try and deal with the loss of her moving and them drifting apart.

She has never lived in a high-rise apartment, and she wonders how her sister can live at this height every day. A few days ago she kind of burst in to stay with her sister, and she is now becoming re-accustomed to life in Korea. While seeming to keep a grave secret to herself, she manages life one day at a time with a sense of mindfulness. Meanwhile a certain director, some years younger than her, has asked her to join his project, and after a polite refusal, they have agreed to meet for the first time today. Downtown Seoul is filled with narrow alleys that harbor tiny old bars, and that's where they meet. As they are getting drunk, there is sudden rainfall and thunder.

ซูฮยอน เป็นหมอที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง แต่เขาเป็นโรคมะเร็งปอดระยะสุดท้ายและมีเวลาเหลือในโลกนี้อีกไม่นานเขาต้องทนทรมานจากโรคร้ายและเรื่องราวฝังใจในอดีตกับเหตุการณ์เมื่อ 30 ปีก่อน ที่ทำให้ ฮยอนอา ผู้หญิงที่เขารักอย่างหมดหัวใจต้องตายไป วันหนึ่งระหว่างที่เขาไปเป็นแพทย์อาสาและได้ช่วยชีวิตชายในหมู่บ้านกัมพูชาไว้ได้ ชายคนนั้นได้มอบยา 10 เม็ด ที่สามารถทำให้เขาเดินทางย้อนเวลากลับไปเมื่อ 30 ปีที่แล้ว ได้ 10 ครั้ง เขาตั้งใจที่กลับไปเพื่อเจอหน้า ฮยอนอา อีกครั้ง เมื่อเขาได้เดินทางย้อนเวลากลับไป เขาได้บังเอิญพบกับตัวเขาเองเมื่อ 30 ปีก่อน "ซูฮยอน" ในอนาคต ได้พบกับ "ซูฮยอน" ในอดีต ทั้งคู่ได้ทำความรู้จักกัน ไม่นานซูฮยอนในอดีตได้เรียนรู้ว่าแฟนสาวของเขากำลังจะตายในอีกไม่ช้า เขาจึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อจะช่วยชีวิต ฮยอนอา เอาไว้ให้ได้ ทั้งสองจะร่วมมือกันเพื่อเปลี่ยนแปลงอดีตหรือไม่ และในขณะเดียวกันอนาคตของซูฮยอนจะได้รับผลกระทบมากน้อยแค่ไหน เขามีโอกาสเพียง 10 ครั้งเท่านั้น ที่จะทำสิ่งที่ถูกต้อง ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป

Facing her mother’s departure and the weight of a secret affair with her professor, college student Haewon drifts through a series of encounters and dreams, blurring the lines between her desires and reality.

เรื่องราวที่อิงมาจากเหตุการณ์จริง ที่เกิดขึ้นในเกาหลี เมื่อประมาณ 30 ปีที่ผ่านมา หน่วยสังหารจากเกาหลีเหนือ ถูกส่งมาปลิดชีวิตประธานาธิบดี ปัก ชุง ฮี แต่ปฏิบัติการกลับล้มเหลว ซึ่งสร้างความหวาดผวาให้กับชาวเกาหลีใต้ รัฐบาลจึงคิดตอบโต้ การนำอาชญากรมาฝึกเป็นหน่วยกล้าตายสำหรับส่งไปปลิดชีวิตของผู้นำเกาหลีเหนือเป็นการเอาคืน...

เมื่อเห็นคุณปู่ผู้ป่วยเป็นอัลไซเมอร์จมอยู่กับความโศกเศร้า หลานสาวจึงลองเสี่ยงพาเขาออกเดินทาง เพื่อช่วยรื้อฟื้นความหลังที่หัวใจอาจยังไม่ลืม

เจ้าหญิงด็อกฮเย ได้ชื่อว่าเป็น “เจ้าหญิงองค์สุดท้ายของเกาหลี” ประสูติเมื่อวันที่ 25 พ.ค. 1912 เป็นพระราชธิดาองค์เล็กของสมเด็จพระจักรพรรดิโกจง ที่ถูกนำตัวไปพำนักยังประเทศญี่ปุ่น ด้วยข้ออ้างเรื่องการศึกษาต่อขณะมีพระชันษาเพียง 12 พรรษา และเมื่อมีพระชันษา 19 พรรษา ได้ถูกคลุมถุงชนกับชายหนุ่มจากตระกูลชั้นสูงของญี่ปุ่นที่ชื่อ โซ ทะเกะยุกิ ซึ่งพระองค์ต้องเฝ้าดูอย่างไร้อำนาจเมื่อประเทศเกาหลีของเธอกำลังถูกทำลาย จนกระทั่งพระองค์สามารถกลับมาใช้ชีวิตที่บ้านเกิดอย่างประเทศเกาหลีใต้ในปี 1962 จึงได้เสด็จกลับ และใช้ชีวิตบั้นปลายอยู่ในประเทศเกาหลีจนสิ้นพระชนม์ในปี 1989 ที่ตำหนักนักซอน พระราชวังชางด็อก “บ้าน” เป็นที่ๆ เราอยู่อย่างมีความสุขกับครอบครัว เพียงแค่ลองจินตนาการดู ว่าวันหนึ่งต้องถูกบังคับให้ออกจากบ้าน และไม่สามารถกลับมาได้ เป็นเวลายาวนานถึง 37 ปี จะรู้สึกอย่างไร…เรื่องนี้เกิดขึ้นจริงกับผู้หญิงคนหนึ่งซึ่ง ผู้นั้นก็คือ “องค์หญิงด็อกฮเย” เจ้าหญิงองค์สุดท้ายของราชวงศ์โชซอน