98

Three friends discover a mysterious machine that takes pictures 24 hours into the future and conspire to use it for personal gain, until disturbing and dangerous images begin to develop.

The film follows four families, with different nationalities (French, German, Russian and American) but with the same passion for music, from the 1930s to the 1960s. The various story lines cross each other time and again in different places and times, with their own theme scores that evolve as time passes. The main event in the film is the Second World War, which throws the stories of the four musical families together and mixes their fates. Although all characters are fictional, many of them are loosely based on historical musical icons (Édith Piaf, Josephine Baker, Herbert von Karajan, Glenn Miller, Rudolf Nureyev, etc.) The Boléro dance sequence at the end brings all the threads together.

A gang of bikers prepares for a race as sexual, sadistic, and occult images are cut together.

A nameless drifter navigates a barren landscape punctuated by satellite dishes, radio towers and droning airplanes. Stopping periodically in anonymous hotel rooms, she makes attempts to connect to an unidentified second party.

นักเชลโลมืออาชีพที่ชีวิตต้องพลิกผันอย่างคาดไม่ถึง หลังจากที่เขาบังเอิญไปพบกับคนแปลกหน้าคนหนึ่งบนรถไฟใต้ดิน ผู้หญิงคนนั้นเริ่มเลียนแบบทุกการกระทำของเขาอย่างไม่คาดคิด และค่อยๆ เข้ามาแทนที่ตัวตนของเขาในชีวิต ครอบครัว และบ้านของเขาเอง

เรื่องราวของเด็กหนุ่มคนหนึ่ง ที่ชื่อ ยูจีน (Ralph Macchio) ที่หลงไหลในสุ้มเสียงสำเนียงของดนตรี Blues ทั้งๆ ที่เขาเองเรียนกีต้าร์ Classic อยู่ โดยผู้ชมสามารถรับรู้ได้จากฉากที่ยูจีนต้องสอบกีต้าร์คลาสสิค ซึ่งปกติแล้วดนตรีคลาสสิคจะมีแบบแผนค่อนข้างมาก ไม่ค่อยมีการ Improvise แต่เค้าก็เลือกที่จะจบเพลงที่สอบด้วยสำเนียง Blues ซึ่งก็เป็นที่รู้กันว่านักดนตรี Blues ที่ถือว่าเป็นที่เคารพและเป็นที่นับถือกันอย่างมากที่สุดในอดีต ก็คือ Robert Johnson ซึ่งเขาเองนั้นเล่นกีต้าร์ได้พอกล้อมแกล้ม แต่หายตัวไปไม่นาน ก็กลับมาพร้อมฝีมืออันน่าทึ่ง ซึ่งทุกคนก็คาดเดาเอาว่า Johnson ไปขายวิญญาณให้กับซาตานที่สี่แยกแห่งหนึ่ง ซึ่งเรียกกันตามนิยามว่า Crossroads Robert Johnson บันทึกเพลงเอาไว้ 38 เพลง แต่ยูจีนรู้ว่ามันมีทั้งหมด 39 เพลง เขาต้องการตามหาเพลงที่เหลือซึ่งนี่ก็คือสิ่งที่ภาพยนตร์จะนำพาเราไปพบกับสิ่งต่างๆในหนทางแห่ง Blues อันน่าตื่นตาตื่นใจ

Alone in her empty flat, from her window Anne observes the people passing by who nervously snatch up the personal belongings and pieces of furniture she has put out on the pavement. Her final gesture of taking a ring off her finger signals she is leaving her previous life in Holland behind. She goes to Ireland, where she chooses to lead a solitary, wandering existence, striding through the austere landscapes of Connemara. During her travels, she discovers a house that is home to a hermit, Martin.

ขณะร่วมย้อนรำลึกถึงผลงานของเขา ผู้สร้างภาพยนตร์เล่าถึงชีวิตและความรักของเขา รวมถึงแรงบันดาลใจในการสร้างภาพยนตร์ของเขาด้วย

Short film to a song of love lost and rediscovered, a woman sees and undergoes surreal transformations. Her lover's face melts off, she dons a dress from the shadow of a bell and becomes a dandelion, ants crawl out of a hand and become Frenchmen riding bicycles. Not to mention the turtles with faces on their backs that collide to form a ballerina, or the bizarre baseball game.

A young filmmaker in 1960s Paris juggles directing a cheesy sci-fi debacle, directing his own personal art film, coping with his crumbling relationship with his girlfriend, and a new-found infatuation with the sci-fi film's starlet.