dans la solitude des champs de coton

สารคดีนี้ย้อนรอยเหตุอื้อฉาวในศึกฟุตบอลโลกปี 2010 ของทีมชาติฝรั่งเศส และการประท้วงบนรถบัสที่กลายเป็นข่าวพาดหัวทั่วโลก และสร้างความไม่พอใจไปทั้งประเทศ

In Le Livre d’Image, Jean-Luc Godard recycles existing images (films, documentaries, paintings, television archives, etc.), quotes excerpts from books, uses fragments of music. The driving force is poetic rhyme, the association or opposition of ideas, the aesthetic spark through editing, the keystone. The author performs the work of a sculptor. The hand, for this, is essential. He praises it at the start. “There are the five fingers. The five senses. The five parts of the world (…). The true condition of man is to think with his hands. Jean-Luc Godard composes a dazzling syncopation of sequences, the surge of which evokes the violence of the flows of our contemporary screens, taken to a level of incandescence rarely achieved. Crowned at Cannes, the last Godard is a shock film, with twilight beauty.

A bored young man meets with his former girlfriend, now a cabaret dancer and single mother, and soon finds himself falling back in love with her.

In 1852, the mountain village in Provence where Violette lives is brutally deprived of all its men after the repression of the republicans ordered by Napoleon III. Women spend months in total isolation, desperate to see their men again. In this situation, they make an oath in case a man arrives in the village.

Olivier Assayas, Gus Van Sant, Wes Craven and Alfonso Cuaron are among the 20 distinguished directors who contribute to this collection of 18 stories, each exploring a different aspect of Parisian life. The colourful characters in this drama include a pair of mimes, a husband trying to choose between his wife and his lover, and a married man who turns to a prostitute for advice.

เป็นเรื่องราวในชีวิตของ ลิตเติ้ล สแปโรว์ หรือ อีดิธ พีอาฟ (มาริยอง คอติยาร์) ผู้ซึ่งมารดาของเธอนั้นเป็นนักร้องข้างถนนที่ขี้เหล้า ส่วนบิดานั้นเป็นนักแสดงละครสัตว์ และมีคุณย่าเป็นแม่เล้า ในวัยเด็กนั้นเธอได้อาศัยกับคนเหล่านี้ แต่เมื่ออายุ 20 ปี เธอก็เป็นนักร้องข้างถนนที่ถูกเจ้าของคลับมาพบเข้าก่อนที่เขาจะถูกฆาตกรรม เธอจึงได้รับการฝึกฝนจากนักดนตรี ซึ่งนำเธอมาขึ้นคอนเสิร์ต จากนั้นไม่นานเธอก็โด่งดังไปทั่ว ต่อมาเธอทั้งติดเหล้าและตรอมใจจากโศกนาฏกรรมทางความรักของเธอกับ มาเซลล์ เซอร์ดาน (ฌอง-ปิแอร์ มาร์ตินส์) และการตายของบุตรเพียงคนเดียวของเธอ ถูกกลั่นกรองมาเป็นเพลง Non , je ne regrette rien ซึ่งได้กลายมาเป็นเพลงประจำตัวของเธอ

A paralysingly beautiful documentary with a global vision—an odyssey through landscape and time—that attempts to capture the essence of life.

A divinely inspired peasant woman becomes an army captain for France and then is martyred after she is captured.

What starts off as a conventional travelogue turns into a satirical portrait of the town of Nice on the French Côte d'Azur, especially its wealthy inhabitants.

Jacquot Demy, the son of a garage owner and a hairdresser, is fascinated by cinema and decides to pursue his dream of becoming a filmmaker by any means necessary.