กลัวทำไม ถ้าใจเป็นของเธอ

เรื่องย่อ

บทประพันธ์เลื่องชื่อของ Marguerite Duras นักเขียนชาวฝรั่งเศส ที่ผ่านการแปลมาแล้วกว่า 43 ภาษา ถูกถ่ายทอดลงบนแผ่น ฟิล์ม เพื่อบอกเล่าเรื่องราวแห่งแรงปรารถนาของหญิงสาวและ ชายหนุ่มต่างเชื้อชาติ ที่สายน้ำชักนำให้มาพบกัน และ พรากจากโดยมีฉากหลังคือ เมืองไซง่อนในปี 1929 ยุคที่เวียดนามยังเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส เด็ก สาวยากจนชาวฝรั่งเศสพบกับเศรษฐีหนุ่มเวียดนามบนเรือข้ามฟากแม่น้ำโขง ต่อมาทั้งสองกลายเป็นคู่รักที่สร้างโลกส่วนตัวขึ้นท่ามกลางความรักความใคร่ กิเลสตัณหา.. เขารักเธอหมดหัวใจ แต่เธอต้องการเพียงความรู้สึกแปลกใหม่ที่ไม่เคยรู้จักและเงินทองของเขาเท่า นั้น กว่าเธอจะเข้าใจความหมายของความรักก็สายเกินการณ์ หนัง รักโรแมนติก เป็นหนังของชาย-หญิง ที่เป็นรักแรกพบ รักที่เป็นไปไม่ได้เพราะ เชื้อชาติที่ต่าง วัฒนธรรมที่ต่าง และ.อายุที่ต่างกัน.(32 กับ 15 ครึ่ง).ทำให้ทั้งคู่ต้องตั้งเกราะเข้าหากัน คิดว่าไม่รักกัน ฝ่ายหนึ่งทำเพื่อเงิน ส่วนอีกฝ่ายทำเพื่อสนองตัณหา แต่สุดท้ายฝ่ายชายเป็นคนแพ้ แสดงออกมาก่อนว่ารักผู้หญิงมาก ทนไม่ได้ที่ จะเสียผู้หญิงที่เธอต้องกลับฝรั่งเศส และ.ต้องแต่งกับสาวที่ครอบครัวเลือกให้

คะแนน

1 รีวิว

• 

  CinemaSerf

  6 5 ม.ค. 2567

  A wealthy man (Tony Leung) is travelling on a ferry when he encounters a pretty young woman (Jane March). It doesn't take long before they are having a fairly torrid affair, but things are difficult. He is older and a Chinese citizen, she a French girl in what was then French Indo-China. She is also a bit of a gold-digger and quite aware that if she plays her cards right, he can offer her a new, more prosperous, life than that she shares with her mother (Fréderique Meininger) and two brothers. The older brother (Arnaud Giovaninetti) is a bit puritanical when it comes to his sister, her younger (Melvil Poupaud) is more shy and usually content to keep his head down and play his piano. Despite the initially venal nature of her relationship, there gradually develops a bond that is both loving and turbulent as the political situation overtakes their love, with the French leaving Vietnam to local government. This is a well scored and stunning looking film but the story is remarkably thin and repetitive and once we've seen them have sex a few times, I began to wonder if Jean-Jacques Annaud was just a bit bereft of ideas as to how to develop either character beyond the physical or material. It's a slow burn and I'm afraid that I just didn't really engage with either as the story trundled along, narrated occasionally and rather melodramatically by Jeanne Moreau, to a conclusion that was quite a long time coming and not really worth the wait. It's watchable, and illustrates well the gap between rich and poor here in the 1920s, but is very much an example of style over substance.