이조여인잔혹사

ในรัชสมัยราชวงศ์โชซอน ในยุคของกษัตริย์องค์ที่ 10 คือพระเจ้าย็อนซันกุน(หลังจากนั้นถูกถอดพระยศเป็นเจ้าชายย็อนซันกุน)เป็นยุคแห่งความวุ่นวายและเสื่อมโทรมที่สุด จากความแค้นของ 2 พ่อลูกตระกูลอิมที่ถูกเนรเทศจึงคิดกลอุบายต่าง ๆ เพื่อที่จะได้อำนาจกลับคืนมา และก็เป็นจุดเริ่มต้นการเกิดกษัตริย์จอมเหี้ยมโหด โดยทั้งสองพ่อลูกได้นำเสื้อไปถวายพระองค์และกราบทูลว่าเป็นเสื้อของพระราชมารดาของพระองค์ที่ทรงสวมไส่ตอนที่สิ้นพระชนม์จากพวกที่รวมหัวกันขับไล่พระนาง จึงทำให้พระองค์ทรงพิโรธยิ่งนัก จึงเกิดยุคแห่งการไล่ล่าพวกที่ทำให้พระราชมารดาต้องสิ้นพระชนม์ไม่เว้นแม้แต่ซากศพที่อยู่ในหลุมก็ถูกขุดขึ้นมาทำลาย และช่วงเวลาแห่งความโหดร้ายและคาวโลกีย์ก็ได้เริ่มขึ้น

ในช่วงยุคโชซอน สองเพื่อนรักต่างฐานันดรที่เติบโตมาด้วยกัน คนหนึ่งเป็นนาย ส่วนอีกคนเป็นบ่าว ได้กลับมาพบกันหลังสงครามปิดฉากลงในฐานะศัตรู

At the turn of the 19th century, Pugilism was the sport of kings and a gifted young boxer fought his way to becoming champion of England.

เมษายน 1952 โชซอนใกล้แพ้สงครามอิมจินและเสียเมืองฮันยางใน 15 วัน ทัพผู้รุกรานรวมตัวที่ปูซานหวังพิชิตหมิงต่อ หลังพ่ายแพ้มาหลายครา กษัตริย์ซอนโจทิ้งโชซอนหนีไปอึยจู ด้านนายพลเรืออีซุนชินเตรียมสู้ศึกเพื่อชาติ

เรื่องราวที่เกิดขึ้นในรัชสมัยของพระเจ้าเซโจแห่งโชซอน ช่วงปี 1455 แนกยอง ที่สืบเชื้อสายมาจากตระกูลขุนนางเก่าที่ล่มสลายไป เข้าเดินทางไปทั่วอาณาจักรเพื่อทำให้ศึกษาศาสตร์โหวงเฮ้ง ทำให้เขามีทักษะประเมินบุคคลิกภาพ สภาพจิตใจ ลักษณะนิสัย รวมทั้งอนาคตของคนได้อย่างน่าทึ่ง เพื่อแค่อ่านสิ่งบ่งบอกจากใบหน้าของพวกเขา แต่เขาก็อยู่อย่างสันโดษกับลูกชายและน้องเขย ซึ่งมีความฝันว่าจะเป็นคนของวังหลวงได้สักวันหนึ่ง แม้ว่าจะแทบไม่มีความเป็นได้เพราะภูมิหลังของชาติตระกูลของเขานั่นเอง

เจ้าหญิงด็อกฮเย ได้ชื่อว่าเป็น “เจ้าหญิงองค์สุดท้ายของเกาหลี” ประสูติเมื่อวันที่ 25 พ.ค. 1912 เป็นพระราชธิดาองค์เล็กของสมเด็จพระจักรพรรดิโกจง ที่ถูกนำตัวไปพำนักยังประเทศญี่ปุ่น ด้วยข้ออ้างเรื่องการศึกษาต่อขณะมีพระชันษาเพียง 12 พรรษา และเมื่อมีพระชันษา 19 พรรษา ได้ถูกคลุมถุงชนกับชายหนุ่มจากตระกูลชั้นสูงของญี่ปุ่นที่ชื่อ โซ ทะเกะยุกิ ซึ่งพระองค์ต้องเฝ้าดูอย่างไร้อำนาจเมื่อประเทศเกาหลีของเธอกำลังถูกทำลาย จนกระทั่งพระองค์สามารถกลับมาใช้ชีวิตที่บ้านเกิดอย่างประเทศเกาหลีใต้ในปี 1962 จึงได้เสด็จกลับ และใช้ชีวิตบั้นปลายอยู่ในประเทศเกาหลีจนสิ้นพระชนม์ในปี 1989 ที่ตำหนักนักซอน พระราชวังชางด็อก “บ้าน” เป็นที่ๆ เราอยู่อย่างมีความสุขกับครอบครัว เพียงแค่ลองจินตนาการดู ว่าวันหนึ่งต้องถูกบังคับให้ออกจากบ้าน และไม่สามารถกลับมาได้ เป็นเวลายาวนานถึง 37 ปี จะรู้สึกอย่างไร…เรื่องนี้เกิดขึ้นจริงกับผู้หญิงคนหนึ่งซึ่ง ผู้นั้นก็คือ “องค์หญิงด็อกฮเย” เจ้าหญิงองค์สุดท้ายของราชวงศ์โชซอน

แคทเธอรีน พาร์ พระมเหสีองค์ที่ 6 ของพระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในขณะที่จอมทรราชกำลังทำศึกในต่างแดน เมื่อพระเจ้าเฮนรี่เสด็จกลับมาในสภาพที่ป่วยหนักและหวาดระแวงมากขึ้นเรื่อยๆ แคทเธอรีนพบว่าตัวเองต้องต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอด

At an isolated frontier outpost, a colonial magistrate suffers a crisis of conscience when an army colonel arrives looking to interrogate the locals about an impending uprising, using cruel tactics that horrify the magistrate.

ภาพยนตร์อิงจากเหตุการณ์จริงในประวัติศาสตร์สหราชอาณาจักรปี 1912 ที่ประชาชนผู้หญิงลุกขึ้นมารวมตัวกันเรียกร้องสิทธิสตรี หนังเล่าเรื่องผ่านมุมมองของหญิงสาวโรงงานนามว่า โมด วัตส์ (แครีย์ มัลลิแกน) ผู้ตัดสินใจเข้าร่วมกลุ่มหลังจากถูกกดขี่มานาน

สร้างจากเรื่องราวชีวประวัติของศิลปินผู้มีชื่อว่า เจ.เอ็ม.ดับเบิลยู. เทอร์เนอร์ จิตรกรภาพทิวทัศน์ชาวอังกฤษแห่งยุคโรแมนติก ผู้ถือได้ว่าเป็นรากฐานและต้นกำเนิดของงานศิลปะอิมเพรสชั่นนิสม์ ถึงแม้เขาจะเป็นบุคคลผู้อื้อฉาวในยุคของตัวเอง แต่ในปัจจุบันเขาได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในศิลปินที่ยกระดับภาพวาดแบบทิวทัศน์ให้อยู่ในจุดสูงสุดของประวัติศาสตร์ศิลปะ เทอร์เนอร์ขึ้นชื่อว่าเป็นศิลปินผู้พิลึกพิลั่น ยิ่งอายุมากขึ้น เทอร์เนอร์ก็ยิ่งมีพฤติกรรมที่แปลกประหลาดมากขึ้นเท่านั้น เขาเป็นคนเอาแต่ใจ พูดจาโพงผาง เขามีเพื่อนสนิทและคนใกล้ชิดเพียงไม่กี่คน บั้นปลายชีวิตเขาอาศัยอยู่กับ โซเฟีย แคโรลีน บูธ ชู้รักคนหนึ่งของเขา และเสียชีวิตในบ้านของเธอในปี 1851