Omophagia Butoh Mother's Day

เพื่อนซี้สี่สาวเดินทางไปนิวออร์ลีนส์ เพื่อร่วมงานเทศกาลเอสเซนส์ประจำปี

In the days leading up to a possibly career-changing exhibition, a sculptor navigates her relationships with family, friends, and colleagues.

มือกีตาร์ตกอับดอดมาเป็นครูแบบเนียนๆ ก่อนเปลี่ยนนักเรียนทั้งชั้นให้กลายเป็นวงร็อคพันธุ์ดุและเผยให้เห็นพลังร็อคแอนด์โรลที่จะปลดปล่อยทุกคนให้เป็นอิสระ

ภาพยนตร์ที่ถ่ายทำในปี 1927 จากละครเพลงบรอดเวย์ของจอร์จ เกิร์ชวิน Funny Face พรั่งพร้อมด้วยดาราจากละครเวทีฉบับดั้งเดิม เฟร็ด เอสแตร์ และบทเพลงต้นฉบับหลากหลาย รวมถึงเพลงที่แต่งใหม่ไพเราะ เอสแตร์แสดงนำในบทช่างภาพแฟชั่น ดิ๊ค เอเวอรี่ (ต้นแบบตัวละครคือ ริชาร์ด เอฟดอน ซึ่งเป็น "ที่ปรึกษาด้านภาพ" ของหนัง) ซึ่งถูกเจ้านายสาว แม็กกี้ เพรสคอตต์ (เคย์ ทอมป์สัน) ให้หาสาว "หน้าใหม่" ไม่นานดิ๊คค้นพบโจ (ออเดรย์ เฮพเบิร์น ซึ่งร้องเพลงเอง) เสมียนร้านหนังสือในกรีนวิช วิลเลจที่เก่าเชย รับบทผู้ปั้นโจให้เป็นสาวสวย ดิ๊คพาสาวตาโตไปปารีส เพื่อเปลี่ยนโฉมเธอให้เป็นนางแบบที่ร้อยนแรงที่สุดในโลก ตลอดช่วงเวลานั้น เขาตกหลุมรักโจ และทำงานหนักเพื่อดึงเธอให้พ้นจากหนุ่มฉลาดโรแมนติกอย่าง ศาสตราจารย์ เอมิล ฟลอสเตร้ (ไมเคิล โอแคลร์) บทเพลงของเกอร์ชวินรวมถึงเพลงเอก "โซวันเดอร์ฟูล" "ฮาว ลอง แฮส ดิส บีน โกอิ่ง ออน) และ "ฮี เลิฟ แอนด์ ชี เลิฟ" รวมถึงเพลงใหม่ๆ ซึ่งเคย์ ทอปมป์สันร้องเปิดอย่างคึกคัก "ธิงค์ พิงค์" นำกลับมาทำใหม่หลังได้ต้นฉบับเก่ามา Funny Face ถูกนำกลับมาปรุงใหม่ ในแบบเทคนิคคัลเลอร์และวิสต้า เวอร์ชั่น

An Italian socialite on the run signs on as housekeeper for a widower with three children.

แคนเทอร์ล็อทไฮ เป็นเจ้าภาพในงานแสดงดนตรีที่จะจัดขึ้น แต่แล้วก็ได้มีกลุ่มสาวลึกลับที่ชื่อ "เดอะแดชลิ่ง" ปรากฏตัวและสร้างความวุ่นวายในแคนเทอร์ล็อทไฮ ทไวไลท์จึงต้องข้ามมิติและไปต่อสู้กับบทเพลงของเดอะแดชลิ่งและเอาชนะการต่อสู้ครั้งนี้ให้ได้

โจ (เจอร์รี่ โอ คอนเนล) หนุ่มที่เดินทางมานิวยอร์คเพื่อหางาน แต่สิ่งแรกที่โจต้องทำคือ หาที่พักซึ่งพอดีโจได้กุญแจจากเจ้าของห้องอื่นในอพาร์ทเมนท์ ทำให้โจได้ที่อยู่อาศัย แต่เรื่องไม่เป็นเรื่องก็เกิดเมื่อเจ้าของห้องอพาร์ทเมนท์ที่โจอาศัยนั้นดันมีสองโจ๋ที่คอยแต่จะมาทำลายอพาร์ทเมนท์นี้ เพียงเพราะว่าจะให้ที่อพาร์ทเมนท์นี้กลายเป็นคุกดีๆนี่เอง แถมยิ่งแย่ยิ่งกว่ายังจะมีแมลงสาบที่ไม่ธรรมดา ไหนจะพูดได้ ไหนจะร้องเพลงได้อีก เอาเข้าไป โจกับผองเพื่อนแมลงสาบจะทำยังไงให้อพาร์ทเมนท์ไม่โดนทำลาย

ในปี 1965 เกล็นน์ ฮอลแลนด์ นักดนตรีผู้หลงใหลในงานประจำเป็นครูสอนดนตรีในโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย โดยเชื่อว่างานนี้เป็นเพียงอุปสรรคเล็กน้อยบนเส้นทางสู่เป้าหมายที่แท้จริงของเขา นั่นก็คือการเขียนผลงานเพลงประวัติศาสตร์ เมื่อหลายทศวรรษผ่านไป บทเพลงที่แต่งขึ้นโดยไม่ได้เขียนขึ้น แต่มีนักเรียนหลายชั่วอายุคนที่ได้รับแรงบันดาลใจจากการสอนของเขา ฮอลแลนด์ต้องนิยามจุดมุ่งหมายในชีวิตของเขาใหม่

ร้องจริง เสียงจริงเรื่องราวในโลกของสัตว์ต่างๆ พวกเขาต่างมีความฝัน เช่นเดียวกับ บัสเตอร์ มูน โคอาล่าผู้บริหารตัวแสบในโรงละครซึ่งครั้งหนึ่งเคยยิ่งใหญ่ แต่ตอนนี้ถึงคราวตกอับ เขาอาจจะขี้โกงนิด ๆ แต่ก็ยังมองโลกในแง่ดีอยู่เสมอ เขารักโรงละครของเขาเหนือสิ่งอื่นใด และพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อรักษามันไว้ โอกาสเพียงครั้งเดียวที่เขาจะสามารถรักษาโรงละครแห่งนี้ คือการจัดการแข่งขันร้องเพลงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของโลก

The rise and fall of salsa singer, Héctor Lavoe (1946-1993), as told from the perspective of his wife Puchi, who looks back from 2002.