I Used to Live There

Photographer Robert Kincaid wanders into the life of housewife Francesca Johnson for four days in the 1960s.

When Pippa and Thomas move into their dream apartment, they notice that their windows look directly into the apartment opposite – inviting them to witness the volatile relationship of the attractive couple across the street. But what starts as a simple curiosity turns into full-blown obsession with increasingly dangerous consequences.

A photographer and her best friend are roommates. She is stuck with small-change shooting jobs and dreams of success. When her roommate decides to get married and leave, she feels hurt and has to learn how to deal with living alone.

Ana meets Rafa in a chance encounter and they embark on a road trip to try and save him from bankruptcy, or worse.

เมื่อ เบน วิลลิส (ฌอน บิ๊กเกอร์สตาฟ) นักศึกษาศิลปะถูก ซูซี่ (มิเชลล์ ไรอัน) แฟนสาวทิ้งไป เขากลายเป็นโรคนอนไม่หลับ เขาเริ่มทำงานกะดึกที่ซุปเปอร์มาเก็ตเพื่อให้คืนอันแสนยาวนานผ่านพ้นไป และที่นี่เขาได้พบกับตัวละครที่มีสีสัน และมี "ศิลปะ" ในการรับมือกับความเบื่อหน่ายจากงานกะ 8 ชั่วโมง ศิลปะของเบน คือ เขาจินตนาการว่าตนเองสามารถหยุดเวลาได้ และด้วยวิธีการดังกล่าว เขาสามารถชื่นชมกับความงามทางศิลปะและผู้คนที่อาศัยอยู่ในโลกที่เวลาหยุดหมุน โดยเฉพาะชารอน (เอมิเลีย ฟ็อกซ์) สาวน้อยที่มีหน้าที่แพ็คของ ซึ่งเป็นกุญแจสำคัญในการแก้ปัญหาโรคนอนไม่หลับของ เบน

แดน(จู๊ด ลอว์) นักเขียนผู้ทะเยอทะยานที่กำลังประสบปัญหาในการเขียนใช้ชีวิตเหมือนอยู่ในรังไหม เป็นนักเขียนนิยายที่เกิดความผิดหวังจนกระทั่งเขาได้พบอลิซ (นาตาลี พอร์ตแมน)ผู้กลายเป็นเสมือนเทพธิดาผู้ให้แรงบันดาลใจเขาสามารถที่จะเบ่งบานผ่านเธอได้ สำหรับเขาแล้วความสัมพันธ์คือความรับผิดชอบที่เกิดมาจากตัวเขา กระตุ้นให้เขามีความเชื่อมั่นมากพอที่จะค้นพบผู้หญิงที่เขาคิดว่าเขารักจริงๆ นั่นก็คือแอนนา(จูเลีย โรเบิร์ตส์) ช่างภาพที่ประสบความสำเร็จและเพิ่งผ่านการหย่าร้างมาเธอแต่งงานกับลาร์รี่ (ไคลฟ์ โอเว่น)แพทย์ผู้ชำนาญเรื่องโรคผิวหนังที่ทั้งหล่อและมีความเชื่อมั่นในตัวเองผู้ซึ่งหัวใจต้องแหลกสลาย และตั้งใจไว้ว่าจะไม่ยอมเจ็บปวดอีก และเพื่อปกป้องตัวเอง เขาจึงลงเอยด้วยการทำให้คนอื่นเจ็บปวด ซึ่งในขณะเดียวกันแอนนาได้แอบคบและมีความสัมพันธ์ลับๆกับแดน จากคนแปลกหน้าทั้งสี่คนนี้มาเจอกันต่างตกหลุมรักและเลิกรัก และแสดงให้เห็นว่าเรื่องที่เกิดขึ้นสามารถโหดร้ายและร้ายกาจแค่ไหน สุดท้าย คุณลงเอยด้วยการคิดว่า ทำไมเราถึงทำกับตัวเองแบบนี้

สร้างอิงจากเรื่องจริงของเมือง เอลมอร์ ซิตี้ ในโอ๊คกลาโฮ๊ม่า ที่ห้ามเต้นรำ ห้ามเปิดเพลงร็อก มาเป็นเวลาร้อยปีแล้ว วันดีคืนดีก็มีหนุ่มต่างเมืองที่ชื่อ เร็น (เควิน เบคอน) ที่ย้ายมากับแม่ พยายามปฏิวัติเรื่องนี้โดยนำพระคัมภีร์ไบเบิ้ลมาเถียงกับคณะเทศมนตรีของเมืองที่ออกกฏเหล่านี้ออกมา โดยหัวแรงใหญ่ที่ต่อต้านเรื่องของเพลงร็อก เพลงเสียงดัง และการเต้นรำนั้นก็คือ โบสถ์และท่านสาธุคุณประจำเมือง ซึ่งสุดท้าย โบสถ์ก็ยอมรับกับสิ่งที่เด็กหนุ่มผู้นี้เอามาเถียง เพราะเขาว่า พระเจ้ายังบอกให้บรรดาสาวกเต้นเพื่อลืมทุกข์ เต้นเพื่อฉลอง และเต้นเพื่อเป็นเกียรติแก่พระองค์ เลยเป็นอันว่า ในปี 1980 เมืองนี้ก็เลยมีการเต้นรำขึ้นมาอีกครั้ง และมีการจัดงานพรอมหรืองานลาจากชีวิตมัธยมเป็นครั้งแรกขึ้นมาด้วย

Selma, a Czech immigrant on the verge of blindness, struggles to make ends meet for herself and her son, who has inherited the same genetic disorder and will suffer the same fate without an expensive operation. When life gets too difficult, Selma learns to cope through her love of musicals, dreaming up little numbers to the rhythmic beats of her surroundings.

ชาร์ลส์ ไพรซ์อาจเติบโตมาพร้อมกับพ่อในธุรกิจรองเท้าของครอบครัวในเมืองนอร์ธแธมป์ตัน ทางตอนกลางของอังกฤษ แต่เขาไม่เคยคิดว่าจะได้เข้ามาแทนที่พ่อ ชาร์ลส์ได้พบกับโลล่า นักร้องคาบาเรต์แดร็กควีนผู้มีเสน่ห์ และทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

วัยรุ่นชาวบัลติมอร์ที่หยิบกล้องมือสองขึ้นมาถ่ายภาพและก้าวขึ้นเป็นดาราดัง ก่อนที่จะโด่งดังไปทั่วประเทศ โดยที่ต้องเลือกระหว่างชีวิตกับงานศิลปะ