A sci-fi family drama is set in two time frames: the deep future, that is left with no future, and the near future, that will bring about the eventual dystopian collapse of society. Protagonist Lew Aron survives both time frames and is set to discover a potential outlet to confront his innermost desire, or what’s left of it.
Michael Curylo
Lew
Britt Harris
Kelly
Gregory Niebel
Doctor K.
Vienna Weaver
May
Elijah Howard
Colleague
Jon Harris
Doorman
Lucy Boryer
Secretary
Azize Erim
Anchor
Linda Aleman
Girl Reading Book
A sci-fi family drama is set in two time frames: the deep future, that is left with no future, and the near future, that will bring about the eventual dystopian collapse of society. Protagonist Lew Aron survives both time frames and is set to discover a potential outlet to confront his innermost desire, or what’s left of it.
I read an ASC Short Takes article on this sometime last year and must've bookmarked the Vimeo page for later perusal. That later is now. ARXIV over-relies on CGI, something I find irritating especially when it's sloppy—as is frequently the case here. It's possible to tell a good science fiction story without decadent levels of production design. If a unique style one of a film's major facets, go ahead. Otherwise, I'd argue it's preferable to tone things down. It doesn't help that they stuck with a generic Blade Runner/Star Wars sequels aesthetic. If there's one thing I did appreciate, it is their tendency to model technology for aesthetic appeal and not futurological "accuracy." Consider the clinic receptionist's antique accounting machine and the office's square, mid-aughts IPS displays. There is precedent for this in what ARXIV imitates, think the 50s jalopies in Blade Runner encrusted with greebling and Star Wars' fixation with bladed weapons. It's something few imitators pick up on, let alone do well, in my experience. Very nice cinematography, especially given the five-day (preproduction? shooting?) crunch the article mentions. Their use of different LUTs, film stocks, and cameras/lenses for each time period adds emotional flavor and subtly demarcates them for what would otherwise be a pretty confusing viewing experience. Unfortunately, as far as I can grasp, the plot is a cliché mess, the dialogue is weak, and the acting is wooden (Dr. K's monologues, Lew's conversation at work, the phone call in the car, etc.). The _La Jetée_ homage at the end was nice though.
ในสังคมแห่งอนาคตที่ไร้ความทุกข์ยากหรือแม้แต่เสรีภาพในการเลือก เด็กหนุ่มโจนาสค้นพบความจริงอันทรงพลังและมุ่งมั่นที่จะเปิดเผยมันออกมา
การหวนสู่โลกที่มีความจริง 2 ด้าน ด้านแรกคือชีวิตประจำวัน ส่วนอีกด้านหนึ่งคือสิ่งที่ซ่อนอยู่ เพื่อหาคำตอบว่าความจริงของเขาเป็นสิ่งที่จับต้องได้หรือเป็นเพียงสิ่งที่เกิดขึ้นในจิตใจ เพื่อเข้าใจตัวตนที่แท้จริงของตัวเอง คุณแอนเดอร์สัน ต้องเลือกตามกระต่ายขาวไปอีกครั้ง และหาก โธมัส นีโอ ได้เรียนรู้อะไรขึ้นมา นั่นคือทางเลือก ส่วนภาพหลอนที่เกิดขึ้นยังคงเป็นทางออกเดียวหรือเข้าสู่ เดอะ เมทริกซ์ แน่นอนว่า นีโอ รู้อยู่แล้วว่าต้องทำอะไรบ้าง แต่เขายังไม่รู้ว่า เดอะ เมทริกซ์ แข็งแกร่ง ปลอดภัย และอันตรายมากกว่าเดิม
People in the future live in a totalitarian society. A technician named THX 1138 lives a mundane life between work and taking a controlled consumption of drugs that the government uses to make puppets out of people. As THX is without drugs for the first time he has feelings for a woman and they start a secret relationship.
Four couples gather for dinner the night a mysterious and powerful comet passes overhead.
โคเอ็น (คริสทอฟ วอลท์ซ) อัจฉริยะคอมพิวเตอร์สุดเพี้ยนและปลีกตัวจากสังคมต้องทนทุกข์จากการมีอยู่ของความทุกข์ทรมานบนโลกใบนี้ แต่ด้วยคำชี้แนะของบุคคลลึกลับที่รู้จักเพียงในนาม ผู้บริหาร (แมตต์ เดม่อน) โคเอ็นจึงลงมือค้นหาคำตอบจาก ทฤษฏีชีโร่ สูตรคณิตศาสตร์ ที่ค้นหาคำตอบว่าชีวิตคืออะไร ในผลงานไซไฟเรื่องล่าสุดจากผู้กำกับจินตนาการหลุดโลกแห่ง 12 Monkeys และ The Brothers Grimm
เรื่องราวของ Zoya Lowe นักฟิสิกส์ควอนตัมที่พบว่าตัวเองอยู่ในห้วงเวลาที่มีหลุมดำขยายใหญ่ขึ้นในอกของเธอและเหลือเวลาอีกเพียงหนึ่งสัปดาห์ที่จะมีชีวิตอยู่ แต่สิ่งที่แพทย์และครอบครัวของเธอไม่รู้ก็คือเธอเคยมีชีวิตอยู่มาแล้วในสัปดาห์นี้หลายครั้งมากจนเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผ่านไปนานแค่ไหน จนกระทั่งวันหนึ่ง Zoya ได้พบกับนักเรียนที่มีพรสวรรค์ชื่อ Paula พวกเขาร่วมมือกันเพื่อช่วยชีวิตเธอและไขปริศนาของการเดินทางข้ามเวลา
Robocop “โรโบคอป” ได้รับผลตอบแทนเป็นอย่างดีในเวอร์ชั่นนี้ เป็นการปัดฝุ่นหนังแอ็คชั่นยุค 2014 มาเล่าใหม่ ผ่านตัวเอก อเล็กซ์ เมอร์ฟีย์ (โจแอล คินนาแมน) ตำรวจผู้รักและซื่อสัตย์ต่ออาชีพของตัวเอง ซึ่งทำหน้าที่อย่างเต็มความสามารถในการปราบอาชญากรรมและคอรัปชั่นในเมืองดีทรอยท์ รวมถึงเป็นพ่อและสามีที่ดีให้ครอบครัวมาโดยตลอด จนวันหนึ่งได้เกิดอุบัติเหตุครั้งใหญ่ระหว่างการปฏิบัติหน้าที่ ออมนิคอร์ป บริษัทเทคโนโลยีหุ่นยนต์ เพื่อการป้องกันชั้นนำของโลกอย่าง iron man ทำให้เห็นโอกาสในการสร้างตำรวจที่สมบูรณ์แบบ นั่นคือหุ่นยนต์ที่สามารถชำระล้างเมืองแห่งนี้ โดยไม่ทำให้ชีวิตของตำรวจต้องตกอยู่ในอันตราย
A dirty bomb goes off in Los Angeles, jamming freeways and spreading a toxic cloud.
O'Dessa เป็นโอเปร่าร็อกบอกเล่าถึงเด็กสาวที่มีภารกิจต้องกอบกู้มรดกของครอบครัว เธอต้องใช้พลังแห่งโชคชะตาและบทเพลงเพื่อปกป้องวิญญาณของรักแท้ให้ได้
ลินคอล์น ซิกซ์-เอ็กโค (แมคเกรเกอร์) และ จอร์แดน ทู-เดลต้า (โจแฮนสัน) นั้นอยู่ในบรรดาผู้อยู่อาศัยหลายร้อยคนในที่จำกัดพร้อมสิ่งอำนวยความสะดวก ในช่วงกลางศตวรรษที่ 21 ทั้งสองก็เช่นเดียวกับผู้ร่วมชะตากรรมที่อาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมที่ถูกควบคุมอย่างระมัดระวัง ทุกสิ่งที่เกี่ยวกับชีวิตประจำวันของพวกเขาถูกเฝ้าสังเกตุ หากมองผิวเผินแล้วดูดีต่อพวกเขาเอง หนทาง และความหวังเดียวที่พวกเขามีร่วมกัน คือการได้รับเลือกให้ไป The Island สถานที่สุดท้ายที่ยังบริสุทธิ์ในโลกจากภัยพิบัติทางระบบนิเวศที่มีรายงานว่าทำลายล้างทุกๆ สิ่งที่มีชีวิตทั้งหลายบนโลก ยกเว้นพวกเขา เมื่อถูกรบกวนจากฝันร้ายที่อธิบายไม่ได้ ลินคอล์นหงุดหงิดและมีคำถามต่อสถานที่ที่โดนจำกัดในชีวิตเขาเพิ่มขึ้น แต่เขาไม่ได้ตระเตรียมสำหรับความจริงเมื่อความอยากรู้อยากเห็นที่มากขึ้นของเขา ได้นำไปสู่การเปิดเผยที่น่ากลัวว่าทุกสิ่งที่เกี่ยวกับการมีชีวิตของเขาเป็นการหลอกลวง The Island คือการหลอกลวงที่แสนโหดร้าย