สำรวจซีรีส์

เหยาช่างเชียน จิตรกรที่ไม่มีใครรู้จักกลับมาฮ่องกงอีกครั้งพร้อมกับภรรยาจวงรื่อถิง หลังจากไปใช้ชีวิตที่อังกฤษถึงสิบกว่าปี โดยเหยาช่างเชียนตั้งใจจะกลับมาทำงานที่ฮ่องกง การกลับมาครั้งนี้เหยาช่างเชียนได้พบกับ เสิ่นเยว่ คนรักเก่าของเขาที่ทำให้เหยาช่างเชียนต้องทิ้งหลักการของตัวเอง ฟางจื้อฮ่าว เพื่อนเก่าของเหยาช่างเชียนที่เป็นเจ้าของแกลอรี่ และซ่งฮุ่ยฉี ภรรยาของฟางจื้อฮ่าวค้นพบภาพเขียนเก่าเมื่อ 18 ปีที่แล้วของเหยาช่างเชียนและนำออกแสดงเพราะฟางจื้อฮ่าวเชื่อว่าภาพเขียนนี้จะทำให้เหยาช่างเชียนมีชื่อเสียงโด่งดังแต่เหยาช่างเชียนกลับไม่สบายใจในเรื่องนี้เพราะภาพเขียนนี้ได้ซ่อนความลับของเขาเมื่อ 18 ปีที่แล้วเอาไว้ และแล้วเรื่องวุ่นวายก็เริ่มขึ้น เมื่อจวงรื่อถิงถูกฆาตกรรมแต่นั่นเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของปมมรณะครั้งนี้

เฉินเป่ยเหอ มีอาชีพเป็นคนส่งอาหารแต่กลับเจอแต่โชคร้ายอยู่ตลอด ทำให้งานของเขาต้องมีอุปสรรค ส่งผลต่อรายได้ของเขาที่ไม่มากนัก แต่ดูเหมือนคนรอบข้างจะไม่เข้าใจเขาเอาเสียเลย แต่เฉินเป่ยเหอไม่รู้เลยว่าโชคร้ายที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่ามาจากผู้หญิงที่ชื่อ พานเสี่ยวหยู ผู้ที่เป็นเทพธิดาแห่งความโชคร้าย คนที่เขากำลังตกหลุมรักอยู่นั่นเอง

ซีรี่ย์แนวโรแมนติกคอมเมดี้ที่บอกเล่าเรื่องราวของ “ฮอลลี่” สาวออฟฟิศสถานะโสดสนิท ที่แอบแปลงโฉมเป็นสาวแซ่บไปนัดบอดแทนเพื่อนอย่าง “เหย็งซวี” และตั้งใจจะทำตัวแปลก ๆ รวมถึงเผยด้านแย่ ๆ ให้อีกฝ่ายปฏิเสธ แต่ทว่า ชายหนุ่มคู่เดตคนนั้นกลับเป็น “ทีโม่” ซีอีโอบริษัทที่เธอทำงานอยู่ จะทำเช่นไรเมื่อเธอกับเขายังต้องเจอกันในที่ทำงาน แถมชายหนุ่มยังแสดงออกว่าอยากสานต่อกับเธออีกด้วย ติดตามความสัมพันธ์วุ่น ๆ แสนอลหม่านนี้ต่อได้ ใน “Business proposal นัดบอดวุ่น ลุ้นรักท่านประธาน”

เส้าจิ้นจิน ได้ตัดชุดกี่เพ้าขึ้นมาชุดหนึ่งอย่างทุ่มเททั้งกายและใจให้แก่ไซ่หลิงหลง อดีตองค์หญิงแห่งราชวงศ์ชิง ซึ่งเป็นสตรีที่เขารัก และด้วยฝีมือที่งดงามละเอียดอ่อน ทำให้เขามีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักไปทั่ว แต่ชีวิตมีขึ้นมีลง ใครเล่าจะรู้ว่าความสำเร็จของเขาจะเป็นจุดเริ่มต้นของความตกต่ำไซ่หลิงหลงทำงานอยู่ในไนท์คลับของ หย่งอู๋ตง (เจียงหัว) เธอได้แนะนำให้เส้าจิ้นจินออกแบบชุดให้แก่ เหลิ่งเซียงหลิง นักเต้นสาวเบอร์หนึ่งประจำไนท์คลับ เพื่อความรุ่งโรจน์ในอาชีพของเขาถึงแม้ว่าชื่อเสียงในฝีมือกี่เพ้าจะเป็นที่เลื่องลือ แต่มันก็ไม่ได้ช่วยให้เส้าจิ้นจินดีขึ้นมา ตรงกันข้ามชีวิตของเส้าจิ้นจินยิ่งมีปัญหา ซึ่งสวนทางกับจิ้งเจียง น้องชายที่เป็นนักออกแบบเครื่องแต่งกายประจำไนท์คลับเช่นเดียวกันดูเหมือนความหวังของเส้าจิ้นจินกำลังจะริบหรี่ แต่แล้วเขาได้พบกับไห่ถัง นักร้องผู้เป็นคนรักเก่าของจิ้งเจียง ที่เกิดต้องใจเส้าจิ้นจิน เธอได้พยายามช่วยเขาให้ผ่านพ้นช่วงวิกฤติ ขณะเดียวกันไซ่หลิงหลงและหย่งอู๋ตงต่างก็ช่วยดึงความมั่นใจของเส้าจิ้นจินกลับคืนมาอีกครั้ง

เมื่อว่านต้าฉวน เจ้าของร้านบะหมี่เสียชีวิตลง ลูกชายสามคนคือ ว่านฉ่วย, ว่านเหนียน และว่านซื่อ ต่างเปิดร้านบะหมี่แข่งขันกันอย่างรุนแรง และความขัดแย้งนี้ยังส่งผลไปถึงภรรยาของพวกเขาอีกด้วย ในขณะที่สื่อเทียนหง มารดาของสามพี่น้องก็พยายามวางตัวเป็นกลาง ก่อนถึงวันตรุษจีนสื่อเทียนหงฝันเห็นว่านต้าฉวนสามีของเธอทำให้เธอคิดจะทำให้ลูกชายทั้งสามของเธอกลับมาดีกันโดยใช้ตำนาน “ชามทองคำ” ที่ตระกูลว่านเคยได้รับพระราชทานจากฮ่องเต้เป็นเงื่อนไขสำคัญด้วยการให้สามพี่น้องกลับไปอยู่ในบ้านหลังเก่าด้วยกันเป็นเวลา 7 วันโดยที่สื่อเทียนหงได้แอบสังเกตการเปลี่ยนแปลงของพี่น้องทั้งสามคน

เนื่องจากเรื่องอื้อฉาว พัก ครูสอนพิเศษคนดังจึงถูกไล่ออกจากโรงเรียนกวดวิชาที่เขาก่อตั้ง ขณะเดียวกันภรรยาของเขาต้องการหย่ากับเขา เมื่อมองย้อนกลับไปในชีวิต ภัคนึกถึงผู้ชายที่เขาไม่อยากเจอ พ่อของเขา โฮ โฮเป็นบุคคลระดับตำนานในวงการการศึกษาและเป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนประถมศึกษาธรรมชาติ โรงเรียนตั้งอยู่ในพื้นที่ชนบท สนับสนุนให้นักเรียนรวมทั้งคุณภัค เชื่อมต่อกับธรรมชาติและใช้ชีวิตที่เรียบง่าย ภัคเติบโตมากับธรรมชาติแต่ไม่เคยภูมิใจในตัวพ่อเลย เมื่อพ่อของเขาบอกว่าแม่ของเขาเป็นนักแสดงชื่อดัง ภัคจึงเดินทางไปในเมืองเพื่อตามหาเธอ อย่างไรก็ตาม กลับกลายเป็นว่าเป็นเรื่องโกหก และพัคตัดสินใจลาออกจากชีวิตในชนบท ต่อมาเขาเดินไปในเส้นทางที่แตกต่างจากพ่อของเขาโดยสิ้นเชิง และก่อตั้งโรงเรียนกวดวิชาร่วมกับตงเพื่อนสนิทของเขา

ศูนย์ไกล่เกลี่ยแห่งฮ่องกงคือศูนย์ที่ให้บริการจัดการความขัดแย้งหลาย ๆ รูปแบบ โดยนำเสนอวิธีการเจรจาต่อรองหลากหลายวิธี ในขณะที่ความเป็นกลางถูกมองว่าเป็นหัวใจสำคัญของการเป็นนักไกล่เกลี่ย หยิบจีฝ่าน ผู้ไม่อยู่ในขนบแบบแผน กลับเชื่อว่าการเข้าอกเข้าใจความรู้สึกและความต้องการของคนอื่นต่างหากคือกุญแจของการไกล่เกลี่ย ตรงกันข้ามกับฟองหยวิ่น ทนายหน้าใหม่ที่มองว่ามืออาชีพคือการรักษาระยะห่าง เมื่อทั้งสองได้จัดการกรณีพิพาทต่าง ๆ ด้วยกันมากขึ้น พวกเขาก็ได้เรียนรู้ว่าในทุกความขัดแย้งย่อมมีจุดร่วมที่สองฝ่ายเห็นตรงกันอยู่เสมอ