สำรวจซีรีส์

“หวงฉีอิง” ลูกชายเจ้าของร้านขายยาในกวางโจวมีร่างกายอ่อนแอมาตั้งแต่ยังเด็ก “หวงฉีอิง” จึงแอบเรียนวิชากังฟูจนกลายเป็นยอดฝีมือที่มีชื่อเสียงที่สุดในดินแดนภาคใต้ ในขณะเดียวกันพรรคดอกบัวแดงยอดฝีมือจากภาคเหนือมาคุกคามทำให้หวงฉีอิงใช้สองกระบวนท่าสำคัญคือ “เพลงหมัดพยัคฆ์กระเรียน” และ “เพลงฝ่าเท้าไร้เงา” เข้าต่อสู้ ในด้านความรักหวงฉีอิงพบกับผู้หญิงสองคนคือ “เถียนฮุ่ยหนาน” และ “ซ่งฉี่เหวิน” ที่ทำให้เขาต้องตัดสินใจและนี่คือเรื่องราวของสุดยอดนักสู้ที่ต่อมาเป็นหนึ่งใน “สิบพยัคฆ์กวางตุ้ง”

“อูหม่า” ชายหนุ่มที่เติบโตขึ้นในชนบทท่ามกลางป่าเขา เขาถูกทอดทิ้งตั้งแต่ยังเด็กจิตใจจึงเต็มไปด้วยเกลียดชังและมีอคติต่อทุกคน กระนั้นอูหม่ายังมีเพื่อนที่ดีนั่นคือ “หมี่เฟิ่งเหนียน” ซึ่งบ้านเมืองในขณะนั้นเต็มไปด้วยความวุ่นวาย อูหม่าและหมี่เฟิ่งเหนียน ตัดสินใจเข้าร่วมกับกองทัพ อูหม่าได้ช่วยเหลือ “เหยียนจื่อกุย” และ “เหยียนชุ่ยเฉียว” เขาและพวกเธอได้เดินทางเข้าเมืองหลวงด้วยกัน และนั่นทำให้อูหม่าได้พบกับอาจารย์ของเขาที่ถ่ายทอดวิชามวยไท้เก๊กให้กับอูหม่า ซึ่งเขาใช้เพลงมวยไท้เก๊กเพื่อผดุงความยุติธรรม คู่ปรับสำคัญของอูหม่าก็คือ “ต้วนเสี่ยวซิง” ยอดฝีมือหนุ่มที่เป็นคนรักของเหยียนจื่อกุย

ตำนานไท้เก๊ก ได้กำเนิดในยุคมองโกลเรืองอำนาจ จางจินเป่า แห่งวัดเส้าหลินและได้ฝึกยอดวิชาบนเขาบู๊ตึ้งจนสำเร็จวิชา ถึงชั้นปรมาจารย์จนได้รับสมญาว่าจางซานฟง ปรมาจารย์ ไท้เก๊กและผู้ก่อตั้งสำนักบู๊ตึ้ง คิดค้นวิชาไท้เก๊กที่ได้รับการสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน จางจินเป่า (ชื่อเดิม) ได้บวชเป็นเณรเฝ้าหอคัมภีร์ในวัดเส้าหลินและได้ศึกษาคัมภีร์ภายในวัดพร้อมได้รับคำแนะนำจากพระผู้เฝ้าหอคัมภีร์ ครั้งหนึ่งจางจินเป่า ถูกไล่ออกจากวัดเส้าหลินจากการเป็นคนช่างสังเกตจึงได้เรียนรู้วิชาตามลักษณะของธรรมชาติ ลม ต้นไม้ จึงได้คิดค้นวิชาไท้เก๊กโดยการประยุกต์วิชาการต่อสู้ตามลักษณะของธรรมชาติ

อดีตหัวหน้าทีมสวอท ซือถู่ซุ่น (เจิ้งเจียอิ่ง) ถูกต้องสงสัยในคดีวางเพลิง จึงได้ลาออกและย้ายไปทำงานที่บริษัทรักษาความปลอดภัย ซึ่งทำให้เขาได้พบกับเจิ้งลี่สิง (เฉินจ่านเผิง) ซือถู่ซุ่นที่เคยเป็นตำรวจมาก่อน มีลักษณะนิสัยที่รักสันโดษแต่มีความช่างสังเกต เขามักจะแก้คดีได้จากภาพที่บันทึกจากกล้องวงจรปิดบ่อยครั้ง เจิ้งลี่สิง มีวิธีคิดและการทำงานที่คล้ายซือถู่ซุ่นมาก อีกทั้งผลงานที่โดดเด่น ทำให้ทั้งสองคนกลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ทางเจ้านายเจียงฮุ่ยไห่ (หลิวเจียง) มีทั้งสองคนเป็นมือซ้ายและมือขวา ขณะเดียวกันนักสืบสาวอู๋เจินหนี (หยางอี๋) ปรากฏตัวขึ้น โดยเธอเข้าใจผิดว่า ซือถู่ซุ่น คือเพื่อนที่เธอเคยรู้จักมาก่อน ซือถู่ซุ่นเองก็ไม่สามารถลืมอดีตของตัวเองได้ ซึ่งรวมไปถึงเหตุการณ์ที่ถูกต้องสงสัยเรื่องวางเพลิง อู๋เจินหนีผู้มีสายตาที่สามารถบันทึกทุกเหตุการณ์ได้เหมือนกล้องวงจรปิดได้เข้ามามีส่วนร่วมในการสืบคดีกับซือถู่ซุ่น และยิ่งเขาได้เข้าใกล้ความจริงมากเท่าไร ความขัดแย้งระหว่างความรัก และความถูกต้องก็ทวีคูณความเข้มข้น ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาทั้งสามคน กำลังเข้าสู่การเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ

“ซางยิ่งหง” และ “เมี่ยวซิงเหอ” เป็นอดีตนักร้องชื่อดัง แม้ว่าทั้งสองคนจะอยู่ภายใต้สังกัดเดียวกันแต่เพื่อชิงความเด่นทั้งสองคนจึงกลายเป็นศัตรูกัน แต่สิ่งที่ทำให้ทั้งสองคนยังคงติดต่อกันคือ “ฝงเหิ่งหว่าน” ผู้ใหญ่ที่ทั้งสองคนนับถือ อีกประการหนึ่งที่ทำให้ซางยิ่งหงและเมี่ยวซิงเหอยังเกี่ยวข้องกันก็คือ “จ้วงเจียหล่าง” ลูกชายของเมี่ยวซิงเหอเป็นลูกเขยของซางยิ่งหง แต่ทว่าภรรยาของจ้วงเจียหล่างเสียชีวิตระหว่างคลอดบุตร เมี่ยวซิงเหอจึงแนะนำให้ลูกชายของเธอแต่งงานใหม่กับ “เซียงเหม่ยซิง” เพื่อจะได้หมดความเกี่ยวดองกับซางยิ่งหง กระนั้น “ตี๋โหย่วเซิง” ลูกชายของซางยิ่งหงกลับหลงรัก “ขุยอี้ซี” หลานสาวของเมี่ยวซิงเหอ กลับทำให้ความสัมพันธ์ของซางยิ่งหงและเมี่ยวซิงเหอยังคงซับซ้อนและวุ่นวายต่อไป

“ติงเผิง” มือกระบี่หนุ่มอนาคตไกล ท้าประลองกับ “หลิวยั่วสง” แต่ก่อนการประลองติงเผิงหลงกลของหลิวยั่วสงที่ใช้ให้ภรรยามาหลอกเอาคัมภีร์กระบี่ของติงเผิงไป ทำให้ติงเผิงต้องพ่ายแพ้และถูกล่าวหาว่าเป็นขโมย ติงเผิงได้พบกับ “ชิงชิง” หญิงสาวที่มีอาวุธเป็นดาบโค้งเหมือนพระจันทร์เสี้ยวและยอมสละตัวเองช่วยชีวิตชิงชิงเอาไว้ทำให้ชิงชิงซาบซึ้งใจ จึงพาติงเผิงไปรักษาตัวที่หุบเขาไร้ทุกข์ ติงเผิงและชิงชิงแต่งงานกัน ตาของชิงชิงยังถ่ายทอดเพลงดาบวงพระจันทร์ให้กับติงเผิงอีกด้วย ติงเผิงชวนชิงชิงออกไปใช้ชีวิตด้วยกันนอกหุบเขาไร้ทุกข์ จากนั้นติงเผิงกลับไปแก้แค้นหลิวยั่วสง โดยใช้วิธีการย้อนรอยในแบบที่หลิวยั่วสงเคยหลอกเขามาก่อน หลังจากมีชื่อเสียงติงเผิงหวังจะประลองกับ “เซี่ยเสียวฟง” ที่ได้รับการยกย่องให้มีฝีมือเป็นที่หนึ่งในแผ่นดิน ติงเผิงได้รู้จักกับ “เซี่ยเสี่ยวอิ๊” บุตรสาวของเซี่ยเสียวฟง แต่เซี่ยเสี่ยวอิ๊ผู้นี้เต็มไปด้วยเล่ห์หวังจะกำจัดติงเผิง รวมทั้งเซี่ยเสียวฟง เริ่มจากการเปิดเผยความลับว่าแท้จริงแล้วชิงชิงคือทายาทของพรรคมารที่เป็นศัตรูของชาวยุทธจักรทั้งแผ่นดิน

ในยุคปลายราชวงศ์ถังเกิดการแย่งชิงอำนาจของกลุ่มต่าง ๆ “หลี่เค่อหย่ง” ตั้งตัวเป็นใหญ่เผชิญหน้ากับ “จูอุน” ที่มีกองกำลังที่แข็งกล้า หลี่เค่อหย่งมีบุตรบุญธรรม 10 คน ที่คอยเป็นกำลังสำคัญให้ หลี่เค่อหย่งได้พบกับมือสังหารนาม “ชิงหลง” จึงชวนมาเป็นบุตรบุญธรรมคนที่ 11 ใช้ชื่อว่า “คังจุนลี่” จากนั้นก็รับเอาชายหนุ่มพเนจรแต่ฝีมือดีมาเป็นบุญธรรมคนที่ 12 พร้อมกับตั้งชื่อให้ว่า “หลี่ฉุนจิ” แต่คนที่หลี่เค่อหย่งสนใจที่สุดคือ “อันจิ่งซือ” ที่มีฝีมือสูงล้ำกว่าทุกคน อันจิ่งซือกลับไม่สนใจช่วยเหลือหลี่เค่อหย่งเพราะเขาชื่นชอบในชีวิตสมถะ จนกระทั่งพ่อของเขาและคนรักที่ชื่อ “หลิงหยง” ถูกฆ่าตายซึ่งอันจิ่งซือเชื่อว่าเป็นฝีมือของจูอุน ทำให้อันจิ่งซือยอมเข้าร่วมกับหลี่เค่อหย่งเป็นบุตรธรรมคนที่ 13 และเปลี่ยนชื่อเป็น “หลี่ฉุนเซี่ยว”

“ซือถูจิ่ว” ยอดเซียนพนันไพ่นกกระจอกที่มีชื่อเสียง เขาให้ความช่วยเหลือวงออร์เคสตราสมัครเล่นที่ประสบปัญหาและกำลังจะยุบวงทั้งนี้เพราะ “เสิ่นเจียหมิง” มือเชลโลของวงคือลูกสาวที่พลัดพรากไปของซือถูจิ่ว ซึ่งไม่มีคนรู้เรื่องนี้ แม้แต่เสิ่นเจียหมิงเองก็ไม่รู้ว่าซือถูจิ่วเป็นพ่อของเธอ เพราะซือถูจิ่วจำเป็นต้องปิดบังความลับเรื่องนี้เอาไว้ทำให้ “จางเถี่ย” ผู้ช่วยสาวของซือถูจิ่วต้องมาเป็นคนกลางดูแลวงออร์เคสตราแทน แต่เมื่อซือถูจิ่วได้ใกล้ชิดกับเสิ่นเจียหมิงก็อดไม่ได้ที่จะแสดงความเอาใจใส่และห่วงใยเป็นพิเศษแต่นั่นกลับทำให้คนเข้าใจว่าเขาเป็นโคแก่ที่คิดจะกินหญ้าอ่อน

ในช่วงยุครณรัฐ “ฉวนอ๋อง” กษัตริย์ผู้ครองแคว้นฉีได้รับการช่วยเหลือจากหญิงคลุมหน้าที่มีชื่อว่า “จงอู๋เยี่ยน” จนรอดพ้นอันตราย เมื่อฉวนอ๋องได้เห็นใบหน้าด้านขวาของจงอู๋เยี่ยนพบว่างดงามยิ่งนักจึงหลงรักและบอกว่าจะยกตำแหน่งราชินีให้กับเธอแต่เมื่อจงอู๋เยี่ยนเปิดเผยใบหน้าทั้งหมดกลับมีปานใหญ่ดูอัปลักษณ์จึงบ่ายเบี่ยงแล้วกลับเข้าวัง จงอู๋เยี่ยนตามไปที่เมืองหลวงเพื่อทวงตำแหน่งราชินีตามที่พระองค์เคยรับปากไว้จึงต้องยอมแต่งตั้งจงอู๋เยี่ยนเป็นราชินี แต่ฉวนอ๋องกลับหลงใหลในความงามของ “เซี่ยหยิงชุน” ธิดาของอำมาตย์เซี่ยและแต่งตั้งเป็นสนมเอก โดยพระองค์ไม่รู้เลยว่าอำมาตย์เซี่ยสมคบกับแคว้นเอี้ยนเพื่อโค่นล้มราชบัลลังก์ ผู้ที่จะขัดขวางแผนการของอำมาตย์เซี่ยได้มีเพียงจงอู๋เยี่ยนเท่านั้น