สำรวจภาพยนตร์

ได้รับแรงบันดาลใจมาจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจริงเมื่อช่วงเดือนพฤษภาคม 2018 กับสายการบินพาณิชย์ชื่อดังของเมืองจีน เมื่อกระจกกระบังลมด้านหน้าของเครื่องบินโดยสารได้เกิดแตกออก ระหว่างที่ทำการบินอยู่บนระดับความสูงกว่า 3 หมื่นฟุต ผ่านที่ราบสูงทิเบต ทุกวินาทีแปรเปลี่ยนเป็นหายนะได้ทุกเมื่อ นักบินผู้ช่วยอยู่ในสถานะที่ไม่อาจช่วยได้ ขณะที่ลูกเรือและผู้โดยสารเริ่มลมสติจากสภาพความดันต่ำที่เกิดขึ้น มีเพียงกัปตันคนเดียวเท่านั้นที่จะกอบกู้สถานการณ์นี้ได้

เหตุการณ์ประหลาดเกิดขึ้นรอบตัวนักจิตวิทยาสาว โมริตะ คานาเอะ (อายากะ มิโยชิ) มีตั้งแต่ผู้หญิงร้องเพลงเด็ก พี่น้องสูญหายและปริศนาการตายต่อเนื่องที่ไม่ทราบสาเหตุ เธอฉุกคิดได้ว่าทุกคนในนั้นมีส่วนเกี่ยวข้องกับอุโมงค์อินุนากิที่ถูกสาปคานาเดะ มุ่งไปยังอุโมงค์เพื่อตามหาความจริง!!!

เรื่องราวของ "พจมาน พินิจนันต์" (จารุณี สุขสวัสดิ์) หญิงสาวผู้ก้าวเข้ามาอยู่ในบ้านทรายทอง ตามคำสั่งเสียสุดท้ายของพ่อเพื่อเรียนต่อในกรุงเทพฯ แต่เธอกลับถูกกลั่นแกล้งสารพัดโดยหม่อมพรรณรายและหญิงเล็ก ด้วยความเกลียดชังเพราะกลัวว่าพจมานจะพรากบ้านหลังนี้ไปครอง มีเพียง "คุณหญิงใหญ่" และ "ชายกลาง" ที่มีความเมตตาต่อเธออยู่บ้าง เธอต้องอดทนต่อการโขกสับและกลั่นแกล้งจากหม่อมพรรณรายและหญิงเล็ก และเธอยังคอยดูแลเอาใจใส่ "ชายเล็ก" น้องของชายกลางที่เป็นง่อยเป็นอย่างดี จนสามารถเอาชนะใจของชายกลางและอีกหลายๆ คนจนเป็นผลสำเร็จ

Ryuichi Sakamoto ศิลปินคนสำคัญที่สุดคนหนึ่งในยุคของเรา มีผลงานมากมายตลอดระยะเวลากว่าสี่ทศวรรษ ตั้งแต่เป็นดาราเพลงเทคโน-ป็อปจนถึงนักแต่งเพลงประกอบภาพยนตร์ที่ได้รับรางวัลออสการ์ พัฒนาการทางดนตรีของเขาสอดคล้องกับเส้นทางชีวิตของเขา หลังจากเหตุการณ์ฟุกุชิมะ Sakamoto กลายเป็นบุคคลสำคัญในขบวนการต่อต้านพลังงานนิวเคลียร์ของญี่ปุ่น เมื่อ Sakamoto กลับมาสู่วงการดนตรีอีกครั้งหลังจากป่วยเป็นมะเร็ง ความตระหนักรู้ถึงวิกฤตชีวิตของเขาที่หลอกหลอนได้นำไปสู่ผลงานชิ้นเอกใหม่ที่ยิ่งใหญ่ RYUICHI SAKAMOTO: CODA เป็นภาพเหมือนส่วนตัวของทั้งศิลปินและตัวเขาเอง

วูชิ.(กังดองวอน).คือเพ่อมดแห่งราชวงศ์โชซัน ผู้ถูกใส่ร้ายป้ายสี และ.โดนกักขังไว้ในภาพวาดชิ้นหนึ่ง หลังจากเวลาล่วงเลยไปนานถึงห้าร้อยปี เขาจึงได้เป็นอิสระอีกครั้ง โดยมาปรากฏกายในกรุงโซลยุคปัจจุบัน เพื่อช่วยปกป้องโลกให้รอดพ้นจากการคุกคามของเหล่าปีศาจร้าย

อะไรจะเกิดขึ้นเมื่อมนุษย์ไม่ได้อยู่ “จุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร” อีกต่อไป ในค่ำคืนหนึ่ง ณ สถานที่ที่ไม่มี ผู้สัญจร ชีวิตของเด็กหนุ่มธรรมดาคนหนึ่ง “คาเนกิ เคน” ได้เปลี่ยนไปตลอดกาล เขาได้พบกับหญิงสาว ที่ชื่นชอบ “คิมิชิโระ ริเสะ” ในร้านกาแฟ เมื่อเขาได้คุยกับเธอเขาพบว่าทั้งเขาและเธอต่างชอบอะไรที่คล้ายกัน แต่ความจริงได้ปรากฏเมื่อเขาพบว่าริเสะ “ไม่ใช่มนุษย์” เธอเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีชีวิตอยู่ได้ด้วยการกินมนุษย์เป็นอาหาร หรือ “กูล” แต่แล้วอุบัติเหตุก็เกิดขึ้น แพทย์ต้องนำอวัยวะของริเสะมาใช้เพื่อรักษาชีวิตของคาเนกิเอาไว้ ทำให้เขาไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา อีกต่อไป แต่เป็นครึ่งคน ครึ่งกูล ต่อจากนี้เขาจะเลือกใช้ชีวิตแบบมนุษย์ หรือใช้ชีวิตแบบกูล

หญิงสาวสามคนอาศัยอยู่ร่วมกันในบ้านเก่าหลังหนึ่งในมุมหนึ่งเมืองโตเกียว พวกเธอไม่ได้เกี่ยวข้องกันทางสายเลือด แต่ก็ผูกพันกันอย่างแน่นแฟ้นมายาวนานกว่าสิบสองปี พวกเธอเป็นห่วงเป็นใยและใช้ชีวิตในวันธรรมดา ๆ ร่วมกัน และเรื่องราวของความรักที่ไม่สมหวังก็เกิดขึ้นกับพวกเธอ โดยที่ไม่สามารถบอกใครได้

เมื่อผู้ต้องสงสัยคนสำคัญที่อาจเป็นฆาตกรต่อเนื่องเสียชีวิต ตำรวจจึงได้รับคำสั่งให้หาแพะรับบาปมาปิดคดีไม่ให้บานปลาย

ในสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ นักเวทย์ (ปรมาจารย์) และวิญญาณวีรบุรุษ (เซอร์แวนท์) ต่อสู้เพื่อควบคุมจอกศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งเป็นอุปกรณ์ที่ทรงอำนาจที่จะให้พรได้ทุกอย่างตามที่กล่าวกันว่าสามารถสนองความปรารถนาใดๆ ก็ได้ หลายปีผ่านไปนับตั้งแต่สงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ครั้งที่ 5 ในญี่ปุ่นสิ้นสุดลง ปัจจุบัน สัญญาณบ่งชี้ถึงการเกิดขึ้นของจอกศักดิ์สิทธิ์ใหม่ในเมืองสโนว์ฟิลด์ทางตะวันตกของอเมริกา ปรมาจารย์และเซอร์แวนท์เริ่มรวมตัวกัน... คลาสเซอร์แวนท์ที่หายไป... การเรียกเซอร์แวนท์ที่เป็นไปไม่ได้... ประเทศที่ปกคลุมไปด้วยความลับ... และเมืองที่สร้างขึ้นเป็นสนามรบ เมื่อเผชิญกับความผิดปกติดังกล่าว สงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ก็ถูกบิดเบือนและผลักดันให้เข้าสู่ห้วงแห่งความบ้าคลั่ง ปล่อยให้ม่านเปิดขึ้นเพื่อสวมหน้ากากของมนุษย์และวีรบุรุษที่ถูกบังคับให้เต้นรำบนเวทีของจอกศักดิ์สิทธิ์ปลอม

เจ้าหญิงด็อกฮเย ได้ชื่อว่าเป็น “เจ้าหญิงองค์สุดท้ายของเกาหลี” ประสูติเมื่อวันที่ 25 พ.ค. 1912 เป็นพระราชธิดาองค์เล็กของสมเด็จพระจักรพรรดิโกจง ที่ถูกนำตัวไปพำนักยังประเทศญี่ปุ่น ด้วยข้ออ้างเรื่องการศึกษาต่อขณะมีพระชันษาเพียง 12 พรรษา และเมื่อมีพระชันษา 19 พรรษา ได้ถูกคลุมถุงชนกับชายหนุ่มจากตระกูลชั้นสูงของญี่ปุ่นที่ชื่อ โซ ทะเกะยุกิ ซึ่งพระองค์ต้องเฝ้าดูอย่างไร้อำนาจเมื่อประเทศเกาหลีของเธอกำลังถูกทำลาย จนกระทั่งพระองค์สามารถกลับมาใช้ชีวิตที่บ้านเกิดอย่างประเทศเกาหลีใต้ในปี 1962 จึงได้เสด็จกลับ และใช้ชีวิตบั้นปลายอยู่ในประเทศเกาหลีจนสิ้นพระชนม์ในปี 1989 ที่ตำหนักนักซอน พระราชวังชางด็อก “บ้าน” เป็นที่ๆ เราอยู่อย่างมีความสุขกับครอบครัว เพียงแค่ลองจินตนาการดู ว่าวันหนึ่งต้องถูกบังคับให้ออกจากบ้าน และไม่สามารถกลับมาได้ เป็นเวลายาวนานถึง 37 ปี จะรู้สึกอย่างไร…เรื่องนี้เกิดขึ้นจริงกับผู้หญิงคนหนึ่งซึ่ง ผู้นั้นก็คือ “องค์หญิงด็อกฮเย” เจ้าหญิงองค์สุดท้ายของราชวงศ์โชซอน