สำรวจภาพยนตร์

สารคดีสั้นที่เล่าเรื่องราวกิจกรรม 'รับน้องขึ้นดอย' มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ บันทึกเรื่องราว ความทรงจำของใครหลายคน ผ่านเรื่องราวตลอดระยะ 14 กิโลเมตร ของดอยสุเทพ . ตั้งแต่จุดเริ่มต้นในปี 2507 จนถึงปัจจุบันที่ได้กลายมาเป็น Major Event ของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่

ชีวิตจริงไม่ใช่ซีรีส์วาย

ในห้วงวงกตของภาพ Monochrome ขณะที่จิตสำนึกลืมตาตื่นด้วยความสับสนในราตรีหนึ่ง, คำบอกกล่าวของชายหนุ่มนักศึกษาเปิดเผยเรื่องราวการถูกผู้ใหญ่ผู้เป็นแม่ของแฟนสาวตบหน้า จนกลายเป็นปมความทุกข์ที่ทำให้เขานอนไม่หลับตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา

หลังจากประเทศไทยใช้หลักสูตรการศึกษาฉบับเดิมมานานกว่า 16 ปี ก็ได้มีความเคลื่อนไหวเกิดขึ้นอีกครั้ง เมื่อหลักสูตรการศึกษาฉบับใหม่กำลังจะประกาศใช้ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2568 หลังจากถูกหยุดชะงักจากรัฐบาลมาระยะเวลาหนึ่ง เพราะอุปสรรคต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น อย่างไรก็ตามมีหลายโรงเรียนที่ได้เริ่มใช้หลักสูตรใหม่ โดยไม่รอการประกาศจากรัฐบาล แต่การนำมาใช้จริงกลับไม่ใช่เรื่องง่าย

เรื่องราวชีวิตจากปากของหญิงวัยกลางคนตั้งแต่อิสานถิ่นกำเนิดจนถึงเมืองหลวงของประเทศ ในฐานะแม่ ภรรยา และลูกสาวคนหนึ่ง ถ่ายทอดเรื่องราวโดยผู้เป็นลูกชายของเธอเอง

อาณาจักรเชียงใหม่ถูกผนวกดินแดนกับประเทศไทยส่วนกลางเมื่อ พ.ศ. 2437 เจ้าดวงเดือน เจ้าหญิงแห่งเชียงใหม่ ยังคงดำรงสถานะแห่งขัตติยะด้วยพระองค์เองอย่างแข็งขัน แม้ว่าจะไม่มีอาณาจักรให้ปกครองแล้ว ปัจจุบันเจ้าดวงเดือนมีพระชนมายุ 89 พรรษา และได้รับการวินิจฉัยว่ามีอาการของโรค ‘อัลไซเมอร์’ อาการนี้ทำให้พระองค์ยิ่งหลงย้อนเวลากลับไปในอดีต ใช้ชีวิตอยู่ในฟองสบู่โดยไม่มีปฏิสัมพันธ์ใด ๆ กับโลกภายนอก ในขณะที่สมาชิกในครอบครัวได้ย้ายไปอาศัยในเมืองใหญ่ หลานสาวของ เจ้าดวงเดือน ซึ่งเป็นผู้สร้างภาพยนตร์สารคดีเรื่องนี้ ได้เดินทางมาเยี่ยมพระองค์อย่างสม่ำเสมอ นับเป็นประสบการณ์เหนือจริงราวกับได้เดินชมพิพิธภัณฑ์ที่มีชีวิต เมื่อความทรงจำเริ่มเลือนราง ความเจ้ายศเจ้าอย่างที่ เจ้าดวงเดือน พยายามผดุงไว้ จะยังสามารถปลอบประโลมเธอในห้วงปีสุดท้ายแห่งบั้นปลายชีวิตได้หรือไม่

แม้ความตายของฟูกุจะเป็นเรื่องเศร้า แต่ความทรงจำของฟูกุมีแต่ความสุขสดใส

อาชีพที่เก่าแก่ที่สุดในโลก มีใครสนใจและใส่ใจบ้างไหม

สารคดีที่พูดถึงเส้นทางการทำหนังตั้งแต่เยาว์วัยของเด็กชายคนนึง และพูดถึงความรู้สึกลึก ๆ ที่ยากจะเล่าออกมาเป็นภาพ

เมื่อหนุ่มนักศึกษาวิชาภาพยนตร์คนหนึ่ง นั่งคุยกับพ่อแม่ของเขา เกี่ยวกับตัวของเขาเอง ล้วน ๆ

เป็นเวลากว่า 6 ปีแล้วที่ศพของชัชชาญ บุปผาวัลย์ หรือ 'สหายภูชนะ' ถูกพบในแม่น้ำโขงเมื่อปลายเดือนธันวาคม 2561 หลังจากลี้ภัยการเมืองไปประเทศเพื่อนบ้าน เพราะการรัฐประหาร 2557 โดยคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) แม้ปัจจุบันยังไม่ปรากฏความคืบหน้าของคดี ไม่มีเบาะแสใด ๆ ให้ไปต่อ แต่คนที่ต้องอยู่ต่อไปคือครอบครัวของชัชชาญที่ยังคงจัดงานรำลึกถึงเขา เชิญชวนเพื่อนสนิทมิตรสหายเท่าที่มีอยู่ไปพบปะสังสรรค์ที่บ้านเกิดของชัชชาญในจังหวัดมุกดาหารทุกปลายเดือนธันวาคม เพื่อเติมเต็มและให้กำลังใจกันและกัน ให้ทุกคนสามารถใช้ชีวิตต่อไปกับเรื่องนี้ได้ แม้ความหวังในการตามหาความยุติธรรมให้ผู้ถูกบังคับสูญหายและผู้ลี้ภัยทางการเมืองจะยังคงริบหรี่ก็ตาม