สำรวจภาพยนตร์

กลุ่มผู้โดยสารรถไฟในลอนดอน ต้องพบกับเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เมื่อรถไฟขบวนที่พวกเขาโดยสารอยู่ กลับถูกผู้ไม่หวังดีควบคุมไว้และมันก็พร้อมที่จะพุ่งชนทุกอย่างที่มาขวางหน้า

นาวิกโยธินผู้ได้รับเหรียญกล้าหาญปฏิบัติภารกิจช่วยลูกชายสองคนของเขาจากอันตรายผิดมนุษย์ ขณะที่การเดินทางครั้งนี้พาพวกเขาไปสู่เส้นทางที่อันตราย เด็กชายทั้งสองจำเป็นต้องทิ้งวัยเด็กไว้เบื้องหลัง

เมื่อวิล บาร์เทนเดอร์หนุ่มในนิวออร์ลีนส์เก็บโทรศัพท์ลึกลับได้หลังเหตุทะเลาะวิวาท เขาก็เริ่มได้รับข้อความสุดสะพรึงก่อนที่ปมปริศนาภายในจิตใจของเขาจะค่อยๆ เปิดเผย

นักเชลโลมืออาชีพที่ชีวิตต้องพลิกผันอย่างคาดไม่ถึง หลังจากที่เขาบังเอิญไปพบกับคนแปลกหน้าคนหนึ่งบนรถไฟใต้ดิน ผู้หญิงคนนั้นเริ่มเลียนแบบทุกการกระทำของเขาอย่างไม่คาดคิด และค่อยๆ เข้ามาแทนที่ตัวตนของเขาในชีวิต ครอบครัว และบ้านของเขาเอง

อเล็กซ์ บอลด์วิน รับบท เดฟ ตํารวจหัวเข็งwา แอนนี่ ภรรยาไปเริ่มต้นชีวิตใหม่นอกเมืองหลุยเซียน่า หลังจากหายขาดจากโรคพิษสุราเรื้อรัง แต่เหตุการณ์เครื่องบินตก ทําให้ เดฟ ได้ช่วยชีวิตเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง จนทําให้เดฟต้องเผชิญหน้ากับการฆาตกรรมและอันตรายที่ไม่อาจคาดฝัน เดฟต้องพยายามทุกวิถีทาง เพื่อพิสูจน์ความอึดของ ตัวเอง ว่าจะผ่านวิกฤตินรกไปได้หรือไม่

เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อเกาะเล็กเกาะน้อยๆแห่งหนึ่งในไอร์แลนด์ที่ประชาชนส่วนมากเป็นชาวเรือ อาศัยอยู่กันอย่างเงียบๆสุข แม้กระนั้นรวมทั้งมีอสูรกายเค้าหน้าราวกับปลาหมึกยักษ์จากนอกโลก บุกขึ้นเกาะกะจะดูดเลือดพวกเขาให้หมดจด ทางเดียวที่พวกเขาจะปกป้องตนเองได้ก็คือ เพียรพยายามเมาปลิ้นเพื่อเลือดตัวเองเป็นพิษ จนถึงแม้กระทั้งเอเลี่ยนก็ยังจะต้องอี๋

ทอร์รี่ (โจช ลูคัส) พ่อม่ายที่มีปัญหาเกี่ยวกับโรคหัวใจจำเป็นต้องเข้ารับการผ่าตัดเพื่อโอนถ่าย หัวใจดวงใหม่เข้าสู่ตัวของเขา จนกระทั่งเขาเริ่มแสดงอาการประหลาดบางอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน และมันส่งผลให้เขาทั้งหลอน ,คลั่ง ,ฟั่นเฟือน จนเขาเริ่มรู้สึกถึงความลึกลับบางอย่างที่ถูกซ่อนไว้และมันได้เริ่มนำพาเขาออกตามหาเจ้าของหัวใจคนก่อน เพื่อไขกุญแจปริศนาทั้งหลายเหล่านี้

แม้ว่าหลักฐานในคดีฆาตกรรมนักแบล็กเมล์โดยการบีบคอจะดูมีมากมาย แต่การลงคะแนนเสียง "ไม่ผิด" เพียงครั้งเดียวของเจน มาร์เปิล (เดม มาร์กาเร็ต รัทเทอร์ฟอร์ด) ก็ทำให้คณะลูกขุนมีมติเห็นชอบด้วยคะแนนเสียง 11 ต่อ 1 เสียง เธอเชื่อว่าฆาตกรตัวจริงเป็นสมาชิกของคณะละครท้องถิ่น จึงเข้าร่วมกับคณะเพื่อรวบรวมข้อมูล เบาะแสต่างๆ ย้อนกลับไปหลายปีก่อนการแสดงละครที่แย่มากเรื่องหนึ่งในปี 1951 ซึ่งเขียนโดยผู้กำกับละครเวทีที่เล่นห่วยของกลุ่ม เอช. ดริฟโฟลด์ คอสกูด (รอน มูดี้) ซึ่งไม่ประสบความสำเร็จอย่างน่าอนาจใจ แม้ว่าในเวลานั้น นักแสดงหลายคนในคณะละครชุดปัจจุบันจะเป็นเด็กเท่านั้น แต่การฆาตกรรมอื่นๆ ก็ตามมา ก่อนที่ในที่สุดมิส มาร์เปิลจะเปิดเผยตัวฆาตกร